یه روزی فکر میکردم که وقتی یک نابینا توی خیابون ها داره راه می‌ره، توی ایران چقدر ما بهشون بی اهمیت هستیم. مثلاً این کاشی های زرد که وسط خیابون هست و باید این عزیزان رو راحت ببره یهو میخوره به یه ستون. یا یک آدم گاو ماشین شو توی عابر پیاده پارک می‌کنه و بقیه رو عذاب میده!

خلاصه فکرم این بود که عصای یک نابینا، براش یک و نیم جلوشو نهایتا تضمین می‌کنه. وقتی میخوره به یه چالشی یا یک ستونی جلوش هست،‌ نمیشینه روی زمین گریه کنه که چقدر چالش دارم. چقدر مشکلات جلو هست. سریع با همون عصا مسیر صحیح رو پیدا می‌کنه و پیش می‌ره.

یا توی مپ و نقشه اشتباه اگر رفتی، سریع مسیر جدید بهت میده. گوگل مپ گریه نمیکنه که ای وای اشتباه رفتی 😁

میخوام بگم که سخته. ولی از غر‌زدن و تسلیم شدن بکش بیرون، راه و مسیر تازه پیدا کن. مرسی 😂😘

@mehdikihandelpour