امروز با چالش جدی و جدیدی روبرو شدم.
در کلاس حضوری، یک دانشجوی عزیز و بسیار سختکوش که سالیانی حتی چند زبان برنامه نویسی رو خودآموز یاد گرفته، مبتلای MS تشریف داشتن. جلسه اول هم بود و موقع شروع به من گفت که استاد من ام اس دارم و ممکنه تشنج کنم. اگر خواستم تشنج کنم باید گردن و شونه ام رو کسی ماساژ بده و این برای من بشخصه خیلی جدید و جدی بود. سوال پرسیدم که شدتش با چیه فرمودن با استرس و فکر آینده اوت می‌کنه.

بعد از کلاس همش دارم به این موضوع فکر میکنم و اینو گفتم که اول خودتونو شارژ و مثبت نگه دارید. شرایط خیلی سختی هست ولی اول هوای خودتونو داشته باشید. بعدش توجه تون به آدم های اطراف تون بیشتر باشه. بی میل و رغبت از درد و استرس بقیه گذر نکنید.

همه مون توی یک کشتی (نسبتا سوراخ) هستیم و مهمه که ما کنار همدیگه باشیم 🤍