قرآن ترجمه المیزان
سوره 57
سوره مبارکه الحديد
صفحه 539
يَوْمَ تَرَى الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ يَسْعَىٰ نُورُهُمْ بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَبِأَيْمَانِهِمْ بُشْرَاكُمُ الْيَوْمَ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا ۚ ذَٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ (12)
در روزى که مردان و زنان مؤمن را مى بينى که نورشان پيشاپيش آنان و در جانب راست [و چپ ]ايشان به شتاب مى رود[ و به آنها مى گويند:] آنچه امروز به آن بشارت داده مى شويد بهشت هايى است که از پايين آنها نهرها جريان دارد، در حالى که در آنها جاودانه ايد; اين است آن کاميابى بزرگ. (12)
يَوْمَ يَقُولُ الْمُنَافِقُونَ وَالْمُنَافِقَاتُ لِلَّذِينَ آمَنُوا انْظُرُونَا نَقْتَبِسْ مِنْ نُورِكُمْ قِيلَ ارْجِعُوا وَرَاءَكُمْ فَالْتَمِسُوا نُورًا فَضُرِبَ بَيْنَهُمْ بِسُورٍ لَهُ بَابٌ بَاطِنُهُ فِيهِ الرَّحْمَةُ وَظَاهِرُهُ مِنْ قِبَلِهِ الْعَذَابُ (13)
روزى که مردان و زنان منافق به مؤمنان مى گويند: به ما بنگريد تا از نورتان بهره گيريم، گفته مى شود: به پشت سر خود برگرديد [و از آن جا] نور بجوييد. پس ميانشان ديوارى زده مى شود داراى يک در که در اَندرون آن رحمت است و از طرف بيرونش عذاب. (13)
يُنَادُونَهُمْ أَلَمْ نَكُنْ مَعَكُمْ ۖ قَالُوا بَلَىٰ وَلَٰكِنَّكُمْ فَتَنْتُمْ أَنْفُسَكُمْ وَتَرَبَّصْتُمْ وَارْتَبْتُمْ وَغَرَّتْكُمُ الْأَمَانِيُّ حَتَّىٰ جَاءَ أَمْرُ اللَّهِ وَغَرَّكُمْ بِاللَّهِ الْغَرُورُ (14)
[منافقان] مؤمنان را ندا مى کنند که مگر ما با شما نبوديم؟ مى گويند: چرا، ولى شما خود را در گمراهى افکنديد و به انتظار [سقوط اسلام] نشستيد و [در دين ]مرددّ بوديد و آرزوها شما را به غرور کشانيد تا امر خدا (مرگ) آمد، و آن فريبکار (شيطان) شما را [با نويد مغفرت ]به خدا مغرور کرد. (14)
فَالْيَوْمَ لَا يُؤْخَذُ مِنْكُمْ فِدْيَةٌ وَلَا مِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا ۚ مَأْوَاكُمُ النَّارُ ۖ هِيَ مَوْلَاكُمْ ۖ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ (15)
پس امروز نه از شما و نه از کسانى که کفر ورزيدند فديه گرفته نمى شود [که موجب نجاتتان گردد]، جايگاهتان آتش است که آن به شما سزاوارتر است، و چه بد فرجامى است! (15)
۞ أَلَمْ يَأْنِ لِلَّذِينَ آمَنُوا أَنْ تَخْشَعَ قُلُوبُهُمْ لِذِكْرِ اللَّهِ وَمَا نَزَلَ مِنَ الْحَقِّ وَلَا يَكُونُوا كَالَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِنْ قَبْلُ فَطَالَ عَلَيْهِمُ الْأَمَدُ فَقَسَتْ قُلُوبُهُمْ ۖ وَكَثِيرٌ مِنْهُمْ فَاسِقُونَ (16)
آيا براى کسانى که ايمان آورده اند وقت آن نشده است که قلب هايشان براى ياد خدا و آنچه از حقّ نازل شده است خاشع شود و مانند کسانى نباشند که پيش از اين، کتاب [آسمانى] به آنان داده شد، پس روزگار بر آنها طولانى گشت و قلب هايشان سخت شد؟ و بسيارى از آنان فاسق بودند. (16)
اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يُحْيِي الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا ۚ قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الْآيَاتِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ (17)
بدانيد که خداوند زمين را بعد از مردگيش زنده مى کند. همانا آيات را براى شما بيان کرديم، باشد که عقل خود را به کار گيريد. (17)
إِنَّ الْمُصَّدِّقِينَ وَالْمُصَّدِّقَاتِ وَأَقْرَضُوا اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا يُضَاعَفُ لَهُمْ وَلَهُمْ أَجْرٌ كَرِيمٌ (18)
همانا مردان و زنانى که انفاق مى کنند و به خدا قرض مى دهند قرضى نيکو، [پاداش آن] مضاعف برايشان خواهد بود، و اجرى گران مايه خواهند داشت. (18)



#قرآن_و_عترت
#تلاوت‌روزانه‌یک‌صفحه‌قرآن آغاز گر روزمان باشد.