آیا هنوز هم بوی تازگی و جوانی از عصاره جان دانشجو برمیخیزد؟
آیا هنوز هم در راهروهای دانشگاه، صدای فریاد حق طلبانه دانشجویان شنیده میشود؟
آیا هنوز سه قطره خونی که ۱۶ آذر ۱۳۳۲ به پای نیکسون ریخته شد زنده و جاری است؟
آنچه باعث عدم فراموشی روز دانشجو در گذر زمان شده است، خون سه جوان دانشجویی است که دکتر علی شریعتی، درباره آن می نویسد:
" اگر اجباری به زنده ماندن نبود، خود را در برابر دانشگاه آتش می زدم؛ همان جایی که ۲۲ سال پیش، «آذر»مان در آتش بیداد سوخت. او را در پیش پای «نیکسون» قربانی کردند. این سه یار دبستانی که هنوز مدرسه را ترک نگفته اند، هنوز از تحصیلشان فراغت نیافته اند، نخواستند همچون دیگران کوپن نانی بگیرند و از پشت میز دانشگاه، به پشت پاچال بازار بروند و سر در آخور خویش فرو برند."
معاونت دانشجویی ضمن دعوت از همه دانشجویان به تفکر و مطالعه فلسفه وجودی نام مقدس دانشجو، روز دانشجو را بر رهپویان واقعی و فرزندان خلف این سه قطره خون به یادگار مانده بر چهره دانشگاه تبریک و تهنیت عرض کرده و آرزوی سلامتی، امید و بهروزی را برای همه دانشجویان عزیز دارد.
Post #256
1.84K