سلام قشنگم، راحت باش. اصلا عذرخواهی نکن، اتفاقا همین که آگاهانه واقفی به شرایط نشون میده هنوزم جای امید هست و این عالیه.

درک میکنم چقدر به آدم حس بی کنترلی و آشفتگی میده زندگی کردن توی همچین محیطی، پس سعی کن یه سری چیزهای حداقلی برای خودت بسازی یا داشته باشی که متعلق به خودت باشن و خودت روشون کنترل داشته باشی.
مثلا یه علاقه ای که پیگیریش کردی، یه زمینه خاص مطالعه، کلا هر چیزی میتونه باشه.
حتی میتونه چیزی باشه که فردا روزی باهاش کسب درامد کنی. (البته فعلا تمرکز روی حال بهتره)

حتما پیاده روی روزانه داشته باش، ورزش کن چه داخل خونه چه بیرون از اون. حتما این مدت خیلی استرس کشیدی و باید این استرس یجوری از بدنت تخلیه بشه. در کل دویدن و پیاده روی ذهنت هم آروم تر میکنه.

و گفتی مدرسه، این یکی حرفم ممکنه کلیشه ای باشه ولی حتما درستو بخون که بتونی دانشگاه بری جای دیگه.

و در آخر... بنویس، حرف بزن.
تو خیلی خوب می نویسی، از همین متنت هم مشخصه.
اگر به نویسندگی علاقه داری میتونی ذهنتو با این روش خالی کنی.
اینا چیزایی بود که الان تو ذهنم بود، ولی در کل خواستی صحبت کنی من هستم.