📌عنوان:
تأثیر تمرین ترکیبی (مقاومتی-هوازی) بر کینزین سرم و عملکرد فیزیکی بیماران دیابتی نوع 2 مبتلا به نوروپاتی محیطی دیابتی

The Effects of Combined Exercise Training (Resistance-Aerobic) on Serum Kinesin and Physical Function in Type 2 Diabetes Patients with Diabetic Peripheral Neuropathy



- نوروپاتی محیطی دیابتی (DPN):
یک عارضه مزمن شایع دیابت که باعث آسیب عصبی، کاهش قدرت عضلانی، عدم تعادل و محدودیت فعالیت روزانه می شود.

- هدف از انجام مطالعه:
بررسی تأثیر تمرین ترکیبی مقاومتی و هوازی بر سطوح سرمی کینزین-1 و عملکرد بدنی بیماران زن مبتلا به دیابت نوع 2 و DPN.


- افراد وارد شده به این مطالعه :
24 بیمار نوروپاتی زن دیابتی 65-45 ساله به دو گروه آزمایش (12) و کنترل (12) تقسیم شدند.
- برنامه تمرینی داده شده :
8 هفته تمرین ترکیبی مقاومتی- هوازی، 3 جلسه در هفته.
- تمرینات مقاومتی:
2-3 ست، 6-7 ایستگاه تمرین، 8-12 تکرار، 3-5 دقیقه استراحت بین تمرینات.
- تمرینات هوازی:
50-65% ذخیره ضربان قلب (HRR) به مدت 3 دقیقه با فاصله 30 ثانیه استراحت، 5-10 تکرار.

- ارزیابی بیماران در مطالعه :
سطح سرمی کینزین-1، استقامت هوازی، قدرت بالاتنه و پایین تنه اندازه گیری شده قبل و بعد از برنامه تمرینی.

نتایج بدست آمده :
- سطح سرمی کینزین-1:
در گروه آزمایش کاهش یافت اما به طور معنی داری مشاهده نشد.

- استقامت هوازی:
در هر دو گروه کاهش یافته، اما در گروه کنترل به طور قابل توجهی این کاهش مشاهده شد.

- قدرت بالاتنه:
بدون تغییرات قابل توجه بود .

- قدرت پایین بدن : در گروه آزمایش به طور قابل توجهی افزایش یافت.


- تأثیرات ورزش در این مطالعه:
تمرین ترکیبی مقاومتی- هوازی اثرات مثبتی بر قدرت پایین تنه و حفظ استقامت هوازی در بیماران نوروپاتیک دیابتی نشان داد.

- تغییرات کینزین-1:
هیچ تغییر قابل توجهی مشاهده نشد، که نشان دهنده نیاز به تحقیقات بیشتر برای درک رابطه بین ورزش و سطوح کینزین-1 در بیماران نوروپاتیک دیابتی است.

- پیامدهای بالینی:
ورزش به طور بالقوه می تواند برخی از علائم نوروپاتی دیابتی را کاهش دهد و عملکرد فیزیکی را بهبود بخشد.

در نتیجه :
- تمرینات ورزشی ترکیبی برای بهبود قدرت پایین بدن و حفظ استقامت هوازی در بیماران دیابتی نوع 2 مبتلا به نوروپاتی محیطی دیابتی مفید است، اگرچه تحقیقات بیشتری در مورد تأثیر آن بر سطح سرمی کینزین 1 مورد نیاز است.

جمع بندی موارد قابل توجه :

1. جمعیت مطالعه: بیماران زن مبتلا به دیابت نوع 2 و DPN.
2. پروتکل های تمرین: تمرینات مقاومتی و هوازی که طی 8 هفته انجام شده است.
3. نتایج:
- افزایش قابل توجه قدرت پایین تنه.
- حفظ استقامت هوازی.
- عدم تغییر قابل توجهی در سطح سرمی کینزین-1.
4. اهمیت بالینی : ورزش می تواند به مدیریت اختلالات فیزیکی مرتبط با نوروپاتی دیابتی کمک کند.


لینک مقاله


✍🏻مریم طالبی مقدم|عضو شورای مرکزی کمیته تحقیقات دانشجویی دانشکده پزشکی

#با_مقاله_درس_بخوانیم

@mazums_srcmed