.
آیا باید از ایران دفاع کرد؟
سبحان یحیائی
@maxspaces


با مشاهده‌ی سردستانه هم می‌توان گفت کم نیستند مردمی که از حملات اسرائیل خوشحالند و منتظرند به واسطه حملات خارجی و فروپاشی سیاسی، از شرّ وضع موجود خلاص شوند. آن‌ها در این وضع موجود، به رسمیت شناخته نشدند. طرد و انکار شدند و دیگری حاکمیّت تعریف شدند. آن‌ها بچه‌ی خانواده ایران نبودند انگار. بچه‌ی مردمی دور از این خانواده انگاشته شده‌اند. آنها دل پری از جمهوری اسلامی دارند. امیدی برای بهبود وضع موجود ندارند و با منطقی که اخوان می‌گفت، حرفشان این است:

کاوه‌ای پیدا نخواهد شد امید
کاشکی اسکندری پیدا شود

با این منطق، اسکندری که سوخت و برد و رفت هم به آنی که بماند و خون مردمانش را در شیشه کند، رجحان دارد.
از قضا اهالی اندیشه هم گاه چنین مواضعی دارند.

ما محصول اجتماعی اعمال خشونت سیستماتیک در دهه‌ها بوده‌ایم و این حجم از خشونت اجتماعی بیمارگون، همچون اثر بومرنگ، امروز به جامعه ما برگشته است.
خشونتی که از بس که امکان استیضاح حاکمیت را نداشته و از بس خود را ناتوان در بیان و تحقق بخشیدن به خواسته‌هایش دیده، جز به پاک کردن صورت مسئله نمی‌اندیشد.

شوربختانه، فضا روز به روز تندتر و رادیکال‌تر شده و خواهد شد. همین امروز هم با حجم خشونتی که گروه‌های مختلف اجتماعی بر هم اعمال می‌کنند، تاب و توانی برای سخن گفتن نیست. هم آنان که بر اریکه قدرت، کباده‌ی قدرت برتر منطق‌ای می‌کشند و رجزهای گزاف می‌خوانند و برای یک ملّت هزینه می‌تراشند و مردم را -جز آنان که شهروندان درجه یکند،- به هیچ می‌انگارند. هم آنان که کمر به نابودی جمهوری اسلامی به هر قیمتی حتی ویرانی کشور و مردمان و انسان‌ها بسته‌اند.
امکان گفتگو گویا از بین رفته است. نه با دشمن بیرونی که میان مردمان ایران. و این بزرگترین خطر برای ایران است.
فهم من این است؛ در این شرایط جنگی، اول باید از جامعه و انسان دفاع کرد. از خانواده. از خویشان، از همشهریان و از هم‌میهنان. آنگاه پای وطن و خاک ایستاد...
جانب اخلاق عرفی و انسانیت و وطن‌دوستی را نباید به حقد و کینه از نظم سیاسی فروخت. باید فکر کرد که فردا چه جوابی برای فرزندان‌مان داریم...

فهم من این است؛
باید از جامعه ایران دفاع کرد. از همه جامعه. از گروه‌های اجتماعی مختلفی که صدایشان خفه شده. باید پای تکثر مردمان ایران ایستاد تا این تشفی خاطر جمعی، بار خشونت مردمان را بکاهد.

پس از جنگ، خاک و مُلک و کالبد هم که بماند، جامعه مرده یا جامعه مالامال خشونت، حتما راهی به آزادی نخواهد برد.
باید حاکمیت را هم مسئولیت پذیر کرد. وقتی که خودمان هم مسئولیت رفتارهایمان را بپذیریم.

#ایران #وطن
#جنگ #جامعه_ایران جامعه_ایران #خشونت