پس از کردگار جهان آفرین
به تو دارد امید ایران زمین🫆

در این روزهای سنگین و اندوه‌بار، که رنج و فقدان، دل‌های بسیاری را در غمی مشترک به هم پیوند داده و اندوهی همگانی بر ایران سایه افکنده است، ما در انجمن علمی دانشجویان ریاضی دانشگاه شهید بهشتی، با قلبی سرشار از درد و همدلی، مراتب تسلیت و همدردی صمیمانه‌ی خود را به خانواده‌های داغدار، به همه‌ی مردم شریف ایران و به‌ویژه به هم‌دانشگاهیان و جوانانی که در این روزها عزیزان خود را از دست داده‌اند، ابراز می‌داریم.
ایران در طول تاریخ بارها روزهای دشوار و دگرگونی‌های عمیق را از سر گذرانده است، اما آنچه همواره پایدار مانده، روح این سرزمین بوده است؛ روحی که در فرهنگ، زبان، تمدن و اندیشه‌اش ریشه دارد و با آمدوشد قدرت‌ها از میان نرفته است. ایرانِ حقیقی، فراتر از مرزهای جغرافیایی، در میراث انسانی خود معنا می‌یابد؛ میراثی که حتی در سخت‌ترین لحظه‌ها، پاسدار کرامت انسانی و ارزش زیستن شایسته بوده است.
امروز نیز در این لحظه‌های تلخ، آنچه ما را به یکدیگر نزدیک‌تر می‌کند، همین میراث مشترک و همین پیوند عمیق انسانی است. یاد و خاطره‌ی جوانانی که دیگر در میان ما نیستند، اما نام و اثرشان در حافظه‌ی جمعی ما زنده مانده است، ما را به صبوری، همبستگی و پاسداشت ارزش‌های انسانی فرا می‌خواند.
باشد که این اندوه جمعی، به‌جای جدایی، ما را بیش از پیش به هم پیوند دهد و در سایه‌ی این همدردی خاموش اما عمیق، اندکی آرامش به دل‌های آزرده بازگردد. یاد رفتگان، چون چراغی در تاریکی، راه آینده را روشن نگاه دارد.
با احترام و اندوه عمیق

انجمن علمی دانشجویان ریاضی
دانشگاه شهید بهشتی
۱۰ بهمن ۱۴۰۴