جای ابزارها در کجای یادگیری ریاضی است؟
این یکی از سوال‌های کلیدی است که جوابش لااقل برای من تعیین کننده است، یعنی نوع نگاه یک معلم به ریاضی را برایم شفاف می‌کند.
به طور خلاصه، دریافت من این است که
جای ابزار، در بیان فکر است ...
یعنی ابزار باید در خدمت بازنمایی تفکر کودک قرار بگیرد تا او بتواند ایده‌ها، روش‌ها و راه حل‌هایش را علاوه بر بکارگیری واژه‌ها و علائم در گفتن و نوشتن، به کمک ابزار، شفاف تر بیان کند.
متاسفانه خیلی وقت‌ها ابزارها و فعالیت‌هایی که به دست‌ورزی معروفند، به اشتباه برای تبدیل فعالیت‌های فکری و انتزاعی به فعالیت‌های عینی به کار می‌روند و به کودک و بزرگ‌ترهای او از جمله معلم این سیگنال اشتباه را می‌دهند که کودک می‌تواند با این ابرازها ریاضی را انجام دهد. در حالی‌که گرچه ممکن است کودک بتواند با ابزارها کار کند ولی ارتباطی به توانایی او در ریاضی ورزی ندارد.
این سیگنال اشتباه، گاهی معلم را به این سمت می‌برد که آموزش کار با یک ابزار را جایگزین آموزش یک مفهوم یا رویه معنادار کند و نتیجه این می‌شود که کودک می‌تواند به کمک کاری غیر از ریاضی و از جنس دست‌ورزی و کار با ابزار، پاسخ مسئله‌هایی را پیدا کند که درکی از آن‌ها ندارد.
امیدوارم طرح‌هایی در این رویداد جایزه بگیرند که ابزارها را در جای درستی از طرح یادگیری قرار داده‌اند🙏
Post #921
935