سلام. سلام
این روزها چند بار از چند دوست معلم شنیدم که کار گروهی موقع حل مسئله در کلاس ریاضی، بهرهوری کمی دارد. نقدهایی که شنیدم جنبههای مختلفی داشت:
مثلا یکی از نقدها این بود که «کسی که بیشتر بلد است، زودتر مسئله را حل میکند و به بقیه فرصت فکر کردن نمیدهد.»
نقد دیگر این بود که «کلاس شلوغ میشود و امکان تمرکز کم میشود.»
و...
کنار این نقدها، متن زیر را ببینید که دریافت من از خوبیهای حل مسئله گروهی است:
🌱 ۱. یادگیری از فکر همکلاسی
وقتی بچهها کنار هم مسئله حل میکنن، فکرهای مختلف شنیده میشه، حتی اگه یکی «بهتر بلد باشه»، بقیه از دیدن روش فکر اون یاد میگیرن و اون هم یاد میگیره چطور توضیح بده که بقیه بفهمن و این خودش یادگیری عمیقتر میشه.
🧩 ۲. آشکار شدن روشهای گوناگون
در کار گروهی، معلوم میشه فقط یک راه درست وجود نداره و بچهها میبینن که میشه با فکرهای متفاوت به یک پاسخ رسید، این باعث میشه ترس بچهها برای شروع از یه راه تازه کم بشه.
💬 ۳. تمرین گفتگو درباره ریاضی
در کار گروهی، بچهها باید دلیل بیارن، قانع کنن، سؤال بپرسن. این گفتگوها باعث میشه «حل مسئله» از یک کار ذهنی فردی، تبدیل به فعالیت زبانی و اجتماعی بشه — چیزی که در فهم مفاهیم ریاضی خیلی مهمه.
🤝 ۴. یادگیری همکاری و شنیدن
در حل مسئله فقط «جواب درست» مهم نیست؛ روند فکر کردن مهمه. بچهها در کار گروهی یاد میگیرن به فکر دیگران گوش بدن، نظر بدن و تصمیم بگیرن. اینها مهارتهای سطح بالایی هستند که دارن بهکار گرفته میشن.
🔁 ۶. بازبینی و اصلاح فکر
وقتی یکی اشتباه میکنه و دیگری توضیح میده، همه با هم میفهمن کجای مسیر فکر اشتباه بوده، این فرایند «دیدن اشتباه و اصلاح کردن» که من بهش میگم «نجات راهحل» خیلی سازندهتر از فقط شنیدن پاسخ درسته و کلی چیز به بچهها یاد میده.
🧠 ۷. و...
خیلی از اینهایی که نوشتم رو از «شونفیلد» عزیز یاد گرفتم.
یک کتاب خوب از شونفیلد اینجا است:
حل مسئله ریاضی- آلن شونفیلد
Post #1493
1.46K