در مسیر معرفی ضرب تا حفظ جدول ضرب چه کارهایی نکنیم!

۱. آزمون­‌های طولانی زمان­بر انجام ندهیم.
در چنین آزمون‌هایی دانش‌­آموزان راهبردهای استدلالی خود را رها می‌کنند، اضطراب دارند و اضطراب علیه یادگیری ریاضیات عمل می‌­کند. اما این‌که از دانش‌­آموزان بخواهیم عملکرد خودشان را در به یادآوری تعداد کمی ضرب، ارزیابی کنند، به آن­‌ها کمک می­‌کند که به مرور سرعتشان را افزایش دهند.

۲. از آزمون­های عمومی مقایسه­‌ای استفاده نکنیم.
این کار مثل این است که روی یک برد در کلاس، میزان پیشرفت هر دانش‌­آموز در حفظ کردن جدول ضرب را نشان دهیم. تصور کنید وقتی یک دانش‌آموز در پله سوم است و می‌بیند که دیگران در پله ششم هستند، چه احساسی به او دست می‌دهد.

۳. برای حفظ کردن جدول ضرب، به ترتیب از صفر تا ۹ پیش نرویم، یعنی بهتر است روی مجموعه ضرب‌هایی کار کنیم که بر پایه راهبردهایی روی هم سوار می­‌شوند.

۴. زود هنگام سراغ حفظ کردن جدول ضرب نرویم. حفظ بودن حاصل ضرب­‌ها و تسلط روی آن­‌ها، باید زمانی اتفاق بیفتد که بچه‌ها کاملا آماده باشند. آماده بودن به این معنی است که آن­‌ها مجموعه­‌ای قوی از استدلال­‌ها و راهبردها داشته باشند که هر زمان لازم داشتند، بتوانند به کمک آن­‌ها حاصل ضرب­‌ها را پیدا کنند.

۵. مراقب باشیم که حفظ نبودن جدول ضرب به عنوان مانعی برای دانش‌­آموزان در یادگیری ریاضیات عمل نکند. کسانی که جدول ضرب را حفظ هستند، لزوما بهتر از آن‌هایی که حفظ نیستند، استدلال نمی‌­کنند. امروزه ریاضیات به ندرت درباره محاسبه است، خصوصا محاسبه با مداد و کاغذ. ریاضیات درباره استدلال کردن، یافتن الگوها و پیدا کردن منطق چیزهاست. ریاضیات، حل مسئله است. دلیل ندارد که دانش‌­آموزی که جدول ضرب را حفظ نیست، از تجربیات ریاضیات واقعی محروم شود.


اینها پیشنهادهای دیگری از «ون د وال» با ترجمه «محدثه کشاورز اصلانی» برای شما و با تشکر از هر دوی آن‌ها 😊


http://t.me/mathactivities