جاویدنام ثمین رستمی، ۴۲ ساله، مادر دو پسر و پرستار بیمارستان آرام کرج بود. او شامگاه ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات در منطقهٔ مهرویلای کرج، با شلیک نیروهای حکومتی جان باخت.
به روایت شاهدان، ثمین با دیدن ضرب‌وشتم یک دختر جوان توسط مأموران، برای کمک به او پیش رفت که از پشت هدف گلولهٔ جنگی قرار گرفت. گلوله به ناحیهٔ طحال او اصابت کرد و جانش را گرفت.
بنا بر روایت خانواده، خواهران ثمین نیز هنگامی که خود را به محل رساندند، مورد حملهٔ نیروهای حکومتی قرار گرفتند؛ دست‌هایشان شکست و با پنجه‌بوکس به صورتشان ضربه زدند.
پیکر ثمین چهار روز بعد به خانواده‌اش تحویل داده شد و در آرامستان کرج به خاک سپرده شد.