جاویدنام طاها صادقی گزنی، ۱۷ ساله، دانش‌آموز و ساکن فاز ۳ اندیشه، شامگاه ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴ در چهارراه میلاد اندیشه، هنگام کمک به مجروحان هدف شلیک نیروهای حکومتی قرار گرفت و جان باخت. طاها همراه برادرش تلاش می‌کرد یک مادر و دختر مجروح را از میان جمعیت خارج کند که تک‌تیراندازی مستقر بر فراز پاساژ میلاد به او شلیک کرد. برادرش او را به بیمارستان نور اندیشه رساند، اما طاها زنده نماند.
به گفتهٔ خانواده، از ساعت هشت‌ونیم شب تا چهارونیم صبح به آنان گفته می‌شد طاها در اتاق عمل است، در حالی که پیکرش به کهریزک منتقل شده بود. دو روز بعد، پیکر او را با گرفتن تعهد کتبی مبنی بر شکایت‌نکردن از هیچ نهادی تحویل دادند. طاها در رودبار، کنار مادربزرگش به خاک سپرده شد.
طاها سه‌تار می‌نواخت، آواز سنتی می‌خواند و دیپلم زبان داشت. طاها ۲۰ روز پیش از تولد ۱۸سالگی‌اش جان باخت؛ خانواده‌اش زادروز او را کنار مزارش گرامی داشتند.
خواهر جاویدنام طاها صادقی گزنی، نه ماه پس از جان‌باختن برادرش نوشت: «همیشه با مامان می‌خوندی و صدای آوازتون خونه رو پر می‌کرد. حالا آوازهای مامان دیگه هم‌صدایی نداره… حالا مامان تنها می‌خونه؛ برای تو، برای دلتنگی تو.»