یکی از گزارشگران من‌وتو با ارسال این ویدیو می‌گوید آرد در اختیار عده‌ای محدود است و نانوایان برای تأمین آن باید هزینه بیشتری بپردازند. کنترل دولتی و انحصار در توزیع، محدودیت انتخاب کارخانه، کاهش سهمیه و کیفیت نامناسب آرد، در کنار افزایش هزینه‌های کارگر، بیمه، اجاره، انرژی و تعمیرات، نانوایان را زیر فشار گذاشته است. اختلاف قیمت آرد یارانه‌ای و آزاد نیز زمینه رانت و فساد را فراهم کرده و ناهماهنگی قیمت مصوب نان با هزینه تولید، به فروش سهمیه آرد و کم‌فروشی دامن زده است. با وجود تأکید مسئولان بر کافی بودن گندم، نانوایان از دشواری تأمین آرد می‌گویند و مردم با صف‌های طولانی و افت کیفیت نان روبه‌رو هستند؛ نانی که با کوچک‌تر شدن سفره‌ها، نقش پررنگ‌تری در تأمین غذای خانواده‌ها پیدا کرده است. از کارگر و بازنشسته تا راننده، کاسب و نانوا، اعتراض به فشار معیشتی مشترک است. تجربه شما چیست؟ گزارش‌ها و نظرات خود را برای «گزارشگر» بفرستید.