🔸پیوند سرمایه فرهنگی و اجتماعی با اقتصاد بافت تاریخی
طهماسبی با اشاره به ابعاد مختلف سرمایه اجتماعی، فرهنگی، ارتباطی و نمادین، پاتوقهای فرهنگی را بستری برای تقویت این سرمایهها دانست و اظهار کرد: چنین فضاهایی میتوانند شبکههای ارتباطی را احیا کنند، زمینه حضور گروههای فرهنگی و نخبگان را فراهم آورند و به شکلگیری منزلت و هویت تازهای برای بافت تاریخی بینجامند. وی تأکید کرد: فرهنگ و اقتصاد در این فضاها از یکدیگر جدا نیستند؛ تقویت سرمایه فرهنگی و اجتماعی میتواند به افزایش جذابیت بافت، گسترش تعاملات و ایجاد زمینههای تازه برای فعالیت اقتصادی منجر شود. مدیرعامل شرکت همچنین بر ضرورت توجه همزمان به «سختافزار» و «نرمافزار» بازآفرینی تأکید کرد و گفت: مرمت خانههای تاریخی و احداث مجموعههایی مانند تیمچهها، بخش کالبدی این مسیر است؛ اما همزمان باید برای شیوه بهرهبرداری، برنامه فعالیتها، مدیریت و کیفیت تجربه مخاطبان نیز برنامهریزی کرد. به گفته وی، طراحی و ساخت فضاها باید از ابتدا با نگاه به نحوه استفاده و فعالیتهای آینده آنها همراه باشد.
🔸برنامهریزی برای استقرار دفتر مرکزی شرکت در یک بنای تاریخی
طهماسبی در بخش دیگری از این گفتوگو، از تلاش شرکت برای استقرار دفتر مرکزی خود در مشهد در یک ساختمان تاریخی خبر داد و این اقدام را نمونهای از کاربری اداری در بناهای واجد ارزش دانست. قدمت و اصالت یک بنای تاریخی میتواند برای یک مجموعه اقتصادی و تجاری، بخشی از هویت و وجه تمایز سازمانی باشد. برخی شرکتهای باسابقه در ایران و جهان نیز با حفظ ساختمانها و حتی تجهیزات قدیمی دفاتر خود، از پیشینه تاریخی بهعنوان بخشی از هویت سازمانیشان بهره میگیرند.
🔸 چشمانداز تبدیل بافت پیرامون حرم به کانون گفتوگوی فرهنگی
مدیرعامل شرکت عمران و مسکنسازان ثامن در ادامه، ظرفیت فرهنگی مشهد را فراتر از محدوده جغرافیایی شهر دانست و گفت: با توجه به جایگاه حضرت رضا(ع) بهعنوان عالم آلمحمد(ص) و پیشینه گفتوگوهای علمی و فرهنگی در سیره ایشان، بافت پیرامون حرم میتواند بستری برای تعامل میان فرهنگها و شکلگیری گفتوگوهای فرهنگی در مقیاسی گستردهتر باشد. وی با تأکید بر ضرورت تسریع و تقویت اقدامات بازآفرینی افزود: تحقق چنین چشماندازی نیازمند خلاقیت، هماندیشی، استفاده از ظرفیتهای شرکت عمران و مسکنسازان ثامن و بهرهگیری از همکاری شرکت بازآفرینی شهری ایران است. طهماسبی در پایان خاطرنشان کرد: خانههای تاریخی، تیمچه و دیگر فضاهای احیاشده زمانی میتوانند به سرمایهای پایدار برای شهر تبدیل شوند که در کنار مرمت کالبدی، برای حیات فرهنگی، حضور مردم، فعالیت اقتصادی و کیفیت بهرهبرداری آنها نیز برنامهریزی شود. هدف نهایی باید شکلگیری مجموعهای زنده و پیوسته از فضاهای فرهنگی و اجتماعی در بافت پیرامون حرم مطهر رضوی باشد؛ مجموعهای که حیات آن به دیوارهای بناها محدود نماند و در کوچهها و فضاهای عمومی شهر جریان پیدا کند.3/3
Post #2221
186
- ❤ 1