چرا حتی بهترین آدم‌ها همیشه چیزی را پنهان می‌کنند؟ چرا چیزهایی که در دل دارند با هم نمی‌زنند؟ جایی که می‌دانند که حرف‌هایشان به باد هوا هدر نمی‌رود، چرا چیزهایی را که در دل دارند بر زبان نمی‌آورند؟ چرا ظاهر همه طوری است که انگاری تلخ‌اندیش‌تر از آنند که به‌راستی هستند، طوری که انگاری می‌ترسند اگر آنچه در دل دارند به صراحت بگویند، احساسات خود را لگدمال کرده باشند؟..

— شب‌های روشن، فئودور داستایفسکی