دلم پر از حرفای نگفته اس که یه تیکه کاغذ تحملش میکنه که هیچوقت خونده نمیشه بین دفتری که هیچوقت پیدا نمیشه
بعضی وقتا فک میکنم خودمم گمش کردم ولی دقیقا همون موقع میاد جلو چشمم
پر از ترانه
پر از شعر
پر از تکست
پر از حرفی که جرئت زدنشون نی و فقط میتونم بنویسمشون