《 فرگشت ، بقا ، هیچ 》

اگر همین الان حیات به کلی از روی کره ی زمین نابود بشود، هیچ اتفاق خاصی نمی افتد!

فقط یک مشت اقلیت عیاش، کمتر شهوترانی و عیش و نوش می کنند.

و یک اکثریت همیشه امیدوار، کمتر درد و رنج می کشند، و البته دیگر نیستند که با مال و ناموسشان اسباب عیش آن اقلیت را فراهم آورند.


اگر حاصل این حیات فقط بقای نسل و نهایتا فرگشت یک مُشتی موجود است، باید پرسید خب آخرش که چه؟
این فرگشت و تکامل و بقا آخرش چه می شود؟ همین موجود موجود موجود؟
که ختم بشود به مهمانی و عرق خواری و شهوترانی یک دسته اقلیت؟
و پیشرفت همه جانبه ی علم و هنر و فلسفه باز برای همان خوک بازی و دوپامین پرانی؟
امروز در خوش آب و هوا ترین مناطق زمین، پس فردا در فلان سیاره و فلان اقامتگاه فضایی؟

علیل و پیرشان هم شفا بدهند و عمر جاودانه بخشند که تولید مثل کنند باز و در مغز محدود و معیوبشان دوپامین ترشح شود؟
همین؟

خب اگر این اتفاق ها نیفتند چه می شود؟
هیچ.
شاید بپرسید خب اگر بیفتند چه می شود و مشکلش چیست؟
پاسخ می دهم دوپامین پرانی اقلیت، به قیمت درد و رنج اکثریت؟
آن اقلیتی که تنها بخش اندکی از عمرشان در لذت است و اکثریتش در رنج، ولی بازی بقا مغز را به گونه ای می دواناند که بیاندیشد این رنجِش ارزش زیستن دارد و به دنبال بقا بدود...

این بشر چیست؟ جز موجود عفنی که صبح تا شام می دود که دوپامین مغزش را بالا نگه دارد و بقا یابد فقط برای اینکه بقا یابد، همین!

مرده شور حیات و بقا و بگا و نسل و فرگشت و تکاملتان را ببرد.

باز خوب است مثل عقب افتاده های پیشین، این دنیا را برای وهم و خیال دنیا و موجوداتی دیگر قربانی نمی کنند.

صد خدمت و لطف به بشریت است اگر شهابی بیاید و این گونه و دیگر موجودات بدبخت و فلاکت زده ی این کره ی خاکی را خاکستر کند.

نگران نشوید، ضررش فقط این خواهد بود که چهارتا واژن و مندیل کمتر لیسیده می شود، به هیچ جای عالم بر نمی خورد!

آری اگر حیات نابود شود، هیچ از دنیا کم نمی شود، فقط موجودات و انسان ها کمتر درد و رنج می کشند.


"محمد احتشام" - ۰۵:۲۰ الی ۰۵:۲۵ - ۲۹/۰۲/۲۵۸۱