چه اشکت همنفس باشد، چه لبخند
ز عمرت لحظه لحظه می ربایند
گذشت لحظه را آسان نگیری
چو پایان یافت پایان می پذیری
مشو در پیچ و تاب رنج و غم گم
به هر حالت تبسم کن، تبسم!
فریدون_مشیری
Post #229888
13
- Oct 14, 2026چنین کز بازگشت نوبهاران شد جوان عالم چه می‌شد گر بهار عمر ما هم باز می‌آمد؟ صائب_تبريزی
- Oct 14, 2026 آن سرو که گویند به بالای تو ماند هرگز قدمی پیش تو رفتن نتواند دنبال تو بودن گنه از جانب…
- Oct 14, 2026. حُسن تو همیشه در فزون باد رویت همه ساله لاله گون باد اندر سرِ ما خیالِ عشقت هر روز که با…
- Oct 14, 2026. غنچه خندید ولی باغ به این خنده گریست غنچه آن روز ندانست که این گریه ز چیست باغ پر گل شد…
- Oct 14, 2026 من از جهان به تو دل بسته ام که جانِ منی شهریار
- Oct 14, 2026دست و پا گم کردهٔ شوق تماشای توام افکند یا رب سرِ افتاده در پای توام این‌که رنگم می‌پرد هر…