مستی از من پرس و شور عاشقی
و آن کجا داند که درد آشام نیست
باد صبح و خاک شیراز آتشیست
هر که را در وی گرفت آرام نیست
خواب بی‌هنگامت از ره می‌برد
ورنه بانگ صبح بی هنگام نیست
سعدی
Post #229885
13
- Oct 14, 2026چنین کز بازگشت نوبهاران شد جوان عالم چه می‌شد گر بهار عمر ما هم باز می‌آمد؟ صائب_تبريزی
- Oct 14, 2026 آن سرو که گویند به بالای تو ماند هرگز قدمی پیش تو رفتن نتواند دنبال تو بودن گنه از جانب…
- Oct 14, 2026. حُسن تو همیشه در فزون باد رویت همه ساله لاله گون باد اندر سرِ ما خیالِ عشقت هر روز که با…
- Oct 14, 2026. غنچه خندید ولی باغ به این خنده گریست غنچه آن روز ندانست که این گریه ز چیست باغ پر گل شد…
- Oct 14, 2026 من از جهان به تو دل بسته ام که جانِ منی شهریار
- Oct 14, 2026دست و پا گم کردهٔ شوق تماشای توام افکند یا رب سرِ افتاده در پای توام این‌که رنگم می‌پرد هر…