حس می‌کنم آدما دیگه مثل قبل استاندارد ندارن. تو هیچی. نه تو اخلاقیات و هنجارها، نه تو انتخابا و تصمیما، نه تو ارزش‌ها و رفتارا، نه حتی تو سلیقه.
مثلا تعریف از شغل خوب ندارن، پولش خوب باشه.
پارتنر خوب، پولدار باشه. زندگی خوب، خوش بگذره، لاکچری باشه.
نمی‌فهمم دارم کجا زندگی می‌کنم.