ازم پرسید یعنی تو از کسی خوشت نمیاد؟ گفتم منم آدمم، کاملا ممکنه از کسی که هم ظاهری و هم لایف‌استایلی تایپمه خوشم بیاد. خودم رو بابتش سرزنش نمی‌کنم. اجازه میدم هیجاناتش بیاد بالا و تجربه‌ش می‌کنم. با دوستام استاکش می‌کنیم و می‌خندیم. بعد که هیجانات خوابید، خودم رو می‌برم یه گوشه. جلوی پای خودم زانو می‌زنم و ازش می‌خوام به یاد بیاره احساسات کافی نیستن، عشق سالم بعد از شناختن یه نفر ایجاد میشه نه قبلش، و رفتار آدما خیلی مهم‌تر از هیجانات و احساسات من نسبت بهشونه. و اجازه میدم درحالی که تمرکزمو برمی‌گردونم به مسیرم، سکوت بعد پذیرش فضارو پر کنه. این روند راحت نیست، اما منو از «اشتباه» انتخاب کردن، همیشه نجات داده.