واقعا دیوونه‌ام که انقدر از زندگی خوشم میاد. هزاران بار به بدترین شکل ممکن ناامیدم کرده، زمینم زده، و با این حال هنوز هم دوستش دارم. هیچ‌وقت نفهمیدم چرا! چرا با وجود همه‌چیز، باز هم دلم می‌خواد زندگی کنم، ببینم و تجربه کنم. تنها جوابی که به ذهنم می‌رسه دیوانگی هست. دیوانگی بیش از اندازه!