فرض کن دسترسی ایجنت به ابزارها مثل فرستادنش تو یه آشپزخونه‌ست.
فایل Skill همون دستور پخت، لیست مواد و روش کنترل کیفیته. نقطه ورودش فایل
SKILL.md هست.نکته کلیدی:
این‌ها در اصل فقط Prompt هستن.
هیچ جادویی نیست.
اما پرامپت‌ها در جای درست و زمان درست به مدل داده می‌شن.
این باعث می‌شه ایجنت بدون پر شدن حافظه، دقیقاً وقتی نیاز داره دستورالعمل کامل رو ببینه.
محدودیت حافظه مدل‌ها دلیل اصلیه.
برای همین از تکنیک Progressive Disclosure استفاده می‌شه:
اول فقط نام و توضیح کوتاه مهارت‌ها داده می‌شه، بعد فقط وقتی لازم باشه متن کامل خوانده می‌شه.
بخش description تو
SKILL.md خیلی مهمه. مدل بر اساس این چند خط تصمیم می‌گیره مهارت رو فعال کنه یا نه.
توضیحات کلی هدر رفت توکن میاره.
اسکیل با تنظیمات دائمی پروژه (CLAUDE.md / AGENTS.md) و با ابزارها فرق داره.
مهارت برای روندهای خاص و گاه‌به‌گاهه و به ایجنت یاد می‌ده چطور ابزارها رو با ترتیب درست ترکیب کنه.
تو متن Skill شعار ننویس.
مراحل دقیق و Gotchaهای پروژه رو بنویس (نکاتی که مدل خودش نمی‌تونه حدس بزنه).
ویژگی جالب Skill Bundle
تو Hermes می‌تونی چند مهارت مرتبط رو داخل یه فایل YAML گروه‌بندی کنی و با یک دستور همه‌شون رو یک‌جا لود کنی.
مثال:
name: backend-dev
skills:
- github-code-review
- test-driven-development
- github-pr-workflow
بعد فقط اینو بنویس:
/backend-dev refactor the auth middlewareایجنت همزمان چند مهارت رو بارگذاری می‌کنه؛ عالی برای workflowهای تکراری.
بهترین روش ساختن مهارت اینه که خودت یک‌بار کار واقعی رو انجام بدی، مشکلاتش رو پیدا کنی و بعدش تبدیلش کنی به یه رویه استاندارد برای ایجنت.
🛠 Join @LLMEngineers Community