بخواید قبول کنید یا نکنید بیشترین استرس رو از این مصیبت های اخیر ما دیدیم، معمولا آدما ده ها سال طول می‌کشه یه حرفه رو یاد بگیرن و بعد باهاش کار و کسب درآمد کنن، حالا فرض کنید با یه دکمه قطع اینترنت کل زحماتتون دود بشه. شما آگاهی مستقیم از اینکه چقدر زحمت کشیدید ندارید ولی اون نورون های مغزتون خوب می‌دونن چقدر زحمت کشیدین و از درون نابودتون می‌کنن با استرس های پنهان.

حالا بقیه کسب و کار ها مثلا آنلاین شاپا که می‌گن وای اینترنت قطع بشه بدبخت می‌شیم بیشتر جنبه همدردی داره، عمیق نگاه کنید ته دلشون قرصه که اینترنت هم نبود یه جوری اجناس رو میفروشم حالا حضوری و جور دیگه، اما اون فشار و استرسشون به اندازه ما نیست در حد یه تهدید و استرس معمولیه، مغز زمانی به حالت استرس شدید می‌ره که هیچ راه دومی پیدا نکنه، که الان وضعیت همه ماست. بقیه که اصلا توی این شرایط نیستن حتی 1 درصدش هم نمی‌تونن درک کنن چون اینترنت بیشتر براشون تفریحه نه کار.



@Linuxor