ناگوری¦名残

‏من زندگی بزرگسالی نمی‌خوام، منو ببرید استخر توپ.

هیچکس نمیتونه آرامش ذهنی منو ازم بگیره چون اصلا همچین چیزی ندارم.

چند دقیقه دیگه وارد فصل جدیدی از زندگیمون میشیم
که من همیشه برای ورود به این فصل زیبا آرزو میکنم‌ که هم برای من و هم برای بقیه فصل قشنگ و پر باری باشه🍂🍁✨️

تهش یه جایی بالاخره قبول میکنی که باید رها کنی،
نه چون نخواستی، چون نمی‌شد.
چون گاهی علی‌رغم همه تلاش‌هات،
نمی‌تونی بعضی چیزها رو تغییر بدی.

معمولاً از آدم‌هایی که دوستشون داریم، انتظار داریم همون‌طور که ما عشق رو می‌فهمیم، اون‌ها هم بفهمن. اما آدم‌ها با زبان‌های عاطفی متفاوتی زندگی می‌کنن. یکی با حضور عشق می‌ورزه، یکی با مراقبت، یکی با آزادی دادن، و دیگری با کلمات. گاهی دو نفر واقعاً همدیگرو دوست دارن، اما بلد نیستن این دوست داشتن رو به شکلی که دیگری نیاز داره، نشون بدن.

حقیقتا اونقدر برام‌ مهم نیست بقیه چه فکری دربارم بکنند...

شاید خودخواه به نظر برسم ولی اونقدر اسون نبود دوست داشتنشون که انقدر راحت بگذرم...

نمیدونم نفرین حساب میشه یا چی ولی من دونفر و توی زندگیم خیلی دوست داشتم و برای اون دونفر واقعا اینو همیشه آرزو میکنم🫠

گفتی: نفرین میکنی؟
گفتم: نه، ولی از خدا میخوام
هیچکس، اندازه من دوستت نداشته باشد.

نیاز دارم مدتی نباشم،
سفر کنم به جایی که هیچ کسی را نشناسم،
به جایی که هیچ کسی مرا نشناسد....
دور باشم و رها
سبک باشم و آزاد...
آدم هایی را ببینم، که هیچ تصور بدی از آنها ندارم،
مسیرهایی را بروم که تا به حال نرفته ام،
عطرهایی را بزنم، که تا به حال نزده ام،
و لباس هایی را بپوشم که تا به حال نپوشیده ام.
در مکان هایی بنشینم که هیچ خاطره ای را برایم زنده نمی کنند،
موسیقی هایی گوش کنم، که مرا یاد کسی نمی اندازند،
و نوشیدنی هایی بنوشم، که مرا بیخیال تر از همیشه کنند....
نه به کسی فکر کنم، نه نگران چیزی باشم، نه از پیشامد پیش نیامده ای بترسم!
من نیاز دارم مدتی در خنثی ترین حالت ممکن باشم...

مووود

حتی از مرور تک تک چیز ها عصبی میشم و بعد اشکم در میاد😂🤦‍♀️

تو ترسو و مردد بودی ؛
و من نمی‌توانستم بجای دو نفر جسور باشم.

یعنی بیشتر از اینکه ناراحت باشم عصبیم
انقدر عصبیم که اصلا نمیتونم توصیفش کنم👩‍🦯

یه جوری اینجا رو چک میکنین من فکر میکنم حرفای خاصی میزنم پررو میشم هی چرت و پرت بیشتر میگم😂😂🤷‍♀️