دسته‌بندی: #داستان #آموزشی
پارت 3.1 :
راجب آشناییم با (نئو)ویم (پارت 3: بازنویسی کانفیگم و فیچر های جدید نئوویم)
موقع نوشتن این متن استفاده کردن یا نکردن از پلاگین فرق خاصی روی سرعت ایجاد نمیکنه و پلاگین های جدید امکانات زیادی دارن، تنها دلیلی که هنوز سراغ پلاگین ها نرفتم این هست که
1- کانفیگ کردن نئوویم بدون پلاگین نسبتا متفاوته
2- حتی بدون پلاگین هم میشه امکانات زیادی در حد debugger و completion و ظاهر بهتر statusline و... رو به نئوویم اضافه کرد):
خب تو پارت قبل (2) به اونجایی رسیدیم که کانفیگم رو فرستادم گیت هاب و شروع کردم به بازنویسی کانفیگ نئوویم اما بدون پلاگین، اول فقط در حد ست کردن line number و tabstop و save cursor position بود، بعد کم کم شروع کردم به اضافه کردن فیچر هایی مثل تغییر رنگ استیتوس بار موقع سوییچ بین نرمال مد و اینزرت مد و آشنایی با x mode
(داخل اینزرت مد ctrl x رو بزنید میبینیدش)،
بعد از اون هم شروع کردم به تغییر یه سری highlight ها و تحقیق راجب نحوه کانفیگ statusline
(چند تا مقاله راجبش خوندم)
که در نتیجه یکم کانفیگش کردم و یه سری از مد ها رو داخل استیتوس لاین نمایش میداد.
تقریبا همین موقع ها init.lua و builtin lsp اومده بودن، اما بخاطر عدم آشنایی کافی با نحوه کانفیگ نئوویم با لوا و نبود داکیومنت های زیاد راجبش و تازه بودن builtin lsp
(البته که هنوزم سراغ lsp نرفتم)
سراغشون نرفتم، جدای از اون مهم ترین بخش کانفیگم که استیتوس لاین بود چون کل مد ها (مخصوصا term) رو نمایش نمیداد، اگه به اون مد ها سوییچ میکردم کلا ارور میداد و میرفت استیتوس بار دیفالت، و دیگه حال و حوصله درست کردن و کامل کردن امکانات استیتوس بار
(صرفا mode و path و file type رو نمایش میداد)
رو نداشتم.
کلا کانفیگ نصفه رو گذاشتم کنار، بعد یه مدت که یوتیوبر ها شروع کردن به بازنویسی کانفیگشون به لوا، با دیدن کانفیگ های نمونه یکم از کانفیگ با لوا سر در آوردم و بعد از چند وقت یه کانفیگ نئوویم از صفر با init.lua ردیف کردم، البته خیلی ساده و در حد چند تا set و keybind بود، به همون قانع شدم چون برام کافی بود و دیگه ادامش ندادم.
اول تابستون یه گندی زدم و بعدش توفیق اجباری شد و سوییچ کردم به آرچ، کانفیگ قبلیم رو برگردوندم و برای این که یکم فعالیت علمیم رو بیشتر کنم شروع کردم به کانفیگ دوباره ابزار ها و همینطور گفتن نکاتی که هر روز بدست میارم داخل لینچت
(که #روزی_یک_نکته با دلاتو ایجاد شدن)،
آخرین تغییری که تا موقع نوشتن این متن داخل کانفیگم ایجاد شده بود اضافه کردن دوباره restore-cursor اما این بار داخل init.lua بود که یه نکته هم راجبش نوشتم، اما به 5 روز نکشید که پدرم از دنیا رفت
(تقریبا همین موقع ها، دقیق یادم نیست اما یکی 2 روز قبل یا بعد این ماجرا linux dabbler ویدئویی با اسم pluginless neovim رو داخل یوتیوب قرار داد)،
از خونه خارج شدیم تا حال و هوامون عوض بشه و خب دیگه نرسیدم کانفیگ کنم، اما برای این که بتونم توی لحظه زندگی کنم بعد از چند روز شروع کردم به خوندن مقاله های مختلف و...
فهمیدم امکانات عجیب و زیاد دیگه ای رو نئوویم بدون پلاگین داره که ازش خبر نداشتم، مثل دیباگر که از gdb استفاده میکنه، ctags که برای go to definition و... مناسبه، کامند make که برای کامپایل و سوییچ بین ارور های موقع کامپایل از داخل (نئو)ویم مناسبه و...
(2 مورد آخر رو از ویدئو How to Do 90% of What Plugins Do (With Just Vim) متوجه شدم)،
همینطور بیشتر راجب کانفیگ استیتوس بار با لوا تحقیق کردم
(دقیق تر بگم اون ویدئو linux dabbler بیشتر توضیح رو داد)
🔅@LinFAQ
🔅@LinAcademy