امروز یه جمله خواندم که خیلی خوب بود، «دوست داشته شدن، یعنی آنقدر عزیز باشی که کسی، رنجِ همراهی با تو را نه باری بر دوش، که بهایی شیرین برای حضورت بداند.»
آدم نباید فراموش کنه چطوری باهاش رفتار کردن، تو چه موقعیتی قرارش دادن، باهاش چطوری حرف زدن و چی بهش گفتن؛ آدم وقتی فراموش کنه، هزاران بار تو موقعیت مشابه قرار میگیره...