نشخوار فکری | ۲۲ فروردین ۱۴۰۵
دلم می‌خواد توی همچین کلبه‌ای و دور از همه‌چیز زندگی کنم. جایی که هر لحظه استرس این رو نداشته باشم که ممکنه با انفجار بعدی من و کسایی که دوستشون دارم دیگه زنده نباشیم.
دلم می‌خواد جایی دور از خودخواهی و طمع انسان‌ها زندگی کنم.
دلم می‌خواد جایی زندگی کنم که سکوت یک انتخاب باشه نه یک اجبار.
دلم می‌خواد جایی زندگی کنم که خواسته‌های ما فقط یک رویا نباشند.
دلم می‌خواد جایی زندگی کنم که دوری از اینترنت و تکنولوژی به خواست خودم باشه نه به اجبار دیگران.
دلم می‌خواد همه‌چیز عادی باشه.