چند وقت پیش، با یکی از همکارام داشتیم دونفری غذا می‌خوردیم که غذا پرید گلوش و راه تنفسش به طور کامل بند اومد. هرچه زدیم پشتش، راهش نفسش باز نشد. اگر من مانور هایملیخ رو بلد نبودم، اون‌ همکار رو احتمالا از دست می‌دادیم. تا امروز من این مانور رو یکبار انجامش دادم و شاید هیچ وقت دیگه لازم نباشه انجامش بدم ولی همین یکبار نجات دادن جان یک انسان کافیه برای اینکه آدم بره سراغ یادگیریش.

دانش راجع به خودکشی و مهارت لازم برای تعامل با فردی که تصمیم به خودکشی داره هم همینه. همهٔ ایران لازمه این مهارت رو بلد باشن، مخصوصا در شرایطِ امروز ایران.

این گفت و گو بین من و احسان ترکمن، یکی از معدود متخصصین فارسی‌زبان در حوزه خودکشی شکل گرفته. نه تنها واجبه خودتون بهش گوش بدین، که واجبه برای هرکسی که می‌تونین هم بفرستین.

قسمت اول از دوقسمت.