«لویاتان» Leviathan

💬 مخالفان نتانیاهو و طرح شکایت از ابو شحاده

همسویی اپوزیسیون میانه‌رو با راست افراطی: احزاب «یاشار» (گادی آیزنکوت) و «آبی و سفید» (بنی گانتس) در همگرایی با حزب راست افراطی «قدرت یهودی» (بن گویر) اعلام کردند به رد صلاحیت ابوشحاده رأی مثبت می‌دهند. حزب گانتس حتی از رد صلاحیت کل حزب بلد و «عوفر کاسیف» (عضو یهودی حزب خداش) نیز حمایت کرده است. اپوزیسیون نتانیاهو برای جلوگیری از جدی شدن شائبه همدستی با احزاب عربی و به خصوص افراد متهم به حمایت از حمله «7 اکتبر» در تبلیغات انتخاباتی مجبور به حمایت از شکایت هستند.

واکنش و شکاف در جبهه ضد نتانیاهو: سران فهرست مشترک عربی (ابوشحاده و جبارین) این اقدام آیزنکوت و گانتس را «کپی‌برداری ناشیانه از راست‌گرایان»، «سلب مشروعیت از جامعه عرب» و «عوام‌گرایی ضد دموکراتیک» توصیف کردند.


اهمیت احزاب عربی در موازنه قوا: نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد هیچ یک از دو بلوک حامی و مخالف نتانیاهو در شرایط کنونی قادر به کسب اکثریت ۶۱ کرسی نیستند. حضور یا عدم حضور احزاب عربی (به‌ویژه رَعَم به رهبری منصور عباس) متغیر تعیین‌کننده برای تشکیل دولت به ویژه توسط ائتلاف ضد نتانیاهو به شمار می‌رود.

🚀@Levi_athan

💬 صفر تا صد پرونده رد صلاحیت سامی ابو شحاده


مبنای اتهام: استناد به مقاله‌ای در تاریخ ۸ اکتبر ۲۰۲۳ (یک روز پس از حمله ۷ اکتبر) که در آن از حمله حماس تحت عنوان «عملیات طوفان‌الاقصی» به عنوان یک رویداد تاریخی، استراتژیک و الگوبرداری‌پذیر برای سایر جریانات عربی علیه سرویس‌های اطلاعاتی اسرائیل یاد کرده بود.

شکایت بن گویر:
در پی این رویداد حزب راست افراطی قدرت یهودی با شکایت به کمیته مرکزی انتخابات خواستار رد صلاحیت سامی ابو شحاده و جلوگیری از شرکت او در انتخابات پیش رو شده است.

موضع دادستانی (گالی بهاراو-میارا و عامیت آیسمن): دادستان کل و معاون او متن مقاله را مصداق همسویی و حمایت از مبارزه مسلحانه دانسته‌اند. آن‌ها دفاعیات ابوشحاده مبنی بر «عدم اطلاع از عمق تلفات در روز اول» و «محکومیت‌های بعدی آسیب به غیرنظامیان» را رد کرده و اعلام نمودند طبق قانون پایه، حمایت از اقدام مسلحانه علیه اهداف نظامی نیز موجب رد صلاحیت است.

اثر حقوقی موضع دادستانی: با اینکه دیوان عالی اسرائیل معمولاً تصمیمات سیاسی کمیته را وتو می‌کند، حمایت دادستان کل احتمال تأیید حکم رد صلاحیت ابوشحاده در دیوان عالی را افزایش می‌دهد.

🚀@Levi_athan

📰 ابو شحاده در واکنش به درخواست رد صلاحیت بن‌گویر، حملات ۷ اکتبر را محکوم کرد

🔹 به دنبال درخواست ایتامار بن‌گویر برای رد صلاحیت سامی ابو شحاده، رئیس حزب عربی «بَلَد»، به‌دلیل مواضع او پس از حملات ۷ اکتبر و ادعای خودداری از محکوم‌کردن این حملات، ابو شحاده با صدور بیانیه‌ای صراحتاً کشتار غیرنظامیان اسرائیلی در ۷ اکتبر را محکوم کرد.

🔸 او تأکید کرد که هرگز از حملات ۷ اکتبر یا مبارزه مسلحانه حمایت نکرده و با هدف قرار گرفتن غیرنظامیان، چه اسرائیلی‌های ساکن مناطق پیرامونی غزه و چه فلسطینیان ساکن نوار غزه، مخالف است.

ابو شحاده یک روز پس از حملات ۷ اکتبر مقاله‌ای منتشر نمود و حمله مقاومت حماس را به‌عنوان یک «رویداد تاریخی مهم» نامید. سپس وی در اظهاراتی اعلام کرد که اگر هنگام نگارش آن مقاله از ابعاد کشتار اطلاع داشت، آن را منتشر نمی‌کرد.

#اسرائیل
#انتخابات
#احزاب
#بن_گویر
#بلد
#سامی_ابوشحاده
#هفت_اکتبر

🔍 اخبار انتخابات و تحولات داخلی اسرائیل را در ویرتو دنبال کنید.

🆔 @virtu_ir

💬 برنامه های مورد نظر بن گویر در 4 سال آینده:

- پیگیری اقداماتی در حوزه‌های امنیتی و قضایی.
- سیاست تشویق به مهاجرت داوطلبانه از نوار غزه و کرانه باختری
- خلع سلاح تشکیلات خودگردان فلسطین و بازداشت مقامات ارشد حامی تروریسم آن.
- تغییر قوانین درگیری/تیراندازی و گسترش پشتیبانی از سربازان اسرائیلی
- افزایش حقوق سربازان و واگذاری زمین رایگان به سربازان رزمی.
- تغییر منشور اخلاقی ارتش که حزب آن را «کد اخلاقی پیشرو» نامیده است.
- باز کردن درهای ورود به واحدهای نخبه از جمله یگان ۸۲۰۰ به روی کل جمعیت اسرائیل.

🚀@Levi_athan

💬 بن گویر: در کابینه بعدی وزارت دفاع را می خواهم!

ایتامار بن گویر، رهبر حزب راست افراطی قدرت یهودی امروز اعلام کرده در مذاکرات تشکیل کابینه آینده با بنیامین نتانیاهو وزارت دفاع را برای خود و وزارت دادگستری را برای تالی گوتلیب درخواست خواهد کرد.

🚀@Levi_athan

💬 پیشتازی اپوزیسیون در حوزه مسائل معیشتی

نظرسنجی جدید شبکه 12 تلویزیون اسرائیل نشان می‌دهد، در حوزه مسائل معیشتی 50 درصد از مشارکت کنندگان مایل به رأی دادن به احزاب مخالف نتانیاهو هستند، در حالیکه 37 درصد تمایل دارند به حزبی درون بلوک هوادار او و یا حزب امت اسرائیل به رهبری عوفر وینتر رأی دهند.

همچنین 3 درصد نیز بلوک سوم را برگزیده اند و شمار افراد مردد نیز به 10 درصد کاهش یافته است.

🚀@Levi_athan

💬 ساختار و آرایش احزاب و جناح‌های سیاسی در اسرائیل

۱. جناح راست افراطی (Far-Right)
این جناح شامل احزاب تندرو و رادیکال مذهبی-ملی است:
حزب قدرت یهودی: به رهبری ایتامار بن‌گویر.
حزب نوام: به رهبری آوی مائوز.
ائتلاف صهیونیسم مذهبی و زِهوت: حزب صهیونیسم مذهبی به رهبری بتسلئیل اسموتریچ که اخیراً با حزب «زِهوت» به رهبری موشه فیگلین وارد ائتلاف انتخاباتی شده است.

۲. جناح راست و راست میانه (Right / Center-Right)
طیفی از احزاب با گرایش‌های گوناگون که حد فاصل میان راست افراطی و راست میانه قرار دارند:
حزب لیکود: به رهبری بنیامین نتانیاهو؛ حزب دست‌راستی که در میانه این طیف تعریف می‌شود.
حزب اسرائیل خانه ما: به رهبری آویگدور لیبرمن؛ از نظر گرایش سیاسی در این جناح جای دارد، اما از مخالفان سرسخت لیکود و نتانیاهو به حساب می‌آید.
حزب اقتصادی جدید و حزب نیروهای ذخیره: احزابی به رهبری یارون زلیخا و یوآز هندل (که طبق توضیحات ارائه‌شده از جمله توسط کسری نژاد) اخیراً در یک یا دو نظرسنجی موفق به عبور از حد نصاب انتخاباتی شده‌اند.
*ائتلاف «با هم»: ائتلاف نفتالی بنت و یائیر لاپید که در این طیف قرار می‌گیرد.

۳. جناح میانه (Center)
حزب یاشار: تشکل بزرگ جناح میانه که به عنوان اصلی‌ترین رقیب نتانیاهو در رقابت‌های انتخاباتی شناخته می‌شود.
حزب آبی و سفید: به رهبری بنی گانتس؛ وضعیتی شکننده دارد و با کسب حدود ۱ تا ۱.۵ درصد آرا زیر حد نصاب قرار گرفته است. حضور مداوم گانتس عملاً ۱ تا ۱.۵ درصد از آرای مخالفان نتانیاهو را هدر می‌دهد و منطقاً باید انصراف دهد، گرچه رفتار انتخاباتی فعلی وی نشانه‌ای از کناره‌گیری ندارد.

۴. جناح چپ و چپ میانه (Left / Center-Left)
* حزب دموکرات‌ها: به رهبری یائیر گولان؛ تنها حزب فعال در این جناح که از ادغام دو حزب «کارگر» و «مِرتِص» تشکیل شده است.



۵. جناح احزاب عربی
جامعه شهروندان عرب‌تبار ساکن سرزمین‌های اشغالی (اسرائیل) با جمعیتی حدود ۲ میلیون و ۱۰۰ الی ۲ میلیون و ۲۰۰ هزار نفر (نزدیک به ۲۰ درصد کل جمعیت رسمی کشور با حق رأی) که میان دو جریان تقسیم شده‌اند:
1. فهرست مشترک: ائتلافی متشکل از سه حزب «خداش»، «تعال» و «بلد».
2. حزب فهرست متحد عربی: به رهبری منصور عباس که مسیر مستقلی در پیش گرفته است.

پرونده رد صلاحیت و مواضع مربوط به وقایع هفتم اکتبر:
   حزب لیکود شکایتی را علیه هر دو جریان عربی ثبت کرده و با طرح این ادعا که حمله هفتم اکتبر حماس را محکوم نکرده‌اند، خواستار رد صلاحیت (Disqualification) آن‌ها تا موعد تصمیم‌گیری کمیته مرکزی انتخابات (۲۷ سپتامبر) شده است.
 
در حوزه موضع‌گیری‌ها: تشکیلات خودگردان و محمود عباس صراحتاً موضع محکومیت اتخاذ کردند؛ منصور عباس نیز اعلام کرد که اقدام حماس اشتباه بوده و حماس نماینده آن‌ها نیست، اما متقابلاً تأکید کرد اسرائیل نیز باید به آپارتاید پایان داده و راهکار دو کشوری (دو دولتی) را اجرایی کند. در نقطه مقابل، احزاب حاضر در «فهرست مشترک» مواضعی به‌مراتب تندتر و سرسختانه‌تر اتخاذ کرده‌ بودند ولی سامی ابوشحاده، رهبر حزب بلد اخیرا حمله ۷ اکتبر و کشتار غیرنظامیان را محکوم کرده است.

۶. جناح احزاب حریدی (ارتدوکس‌های مذهبی)
حزب شاس: به رهبری آریه درعی؛ پایگاه سنتی ارتدوکس‌های سفاردی.
حزب یهودیت متحد تورات: در آستانه تفکیک ساختاری قرار دارد و احتمالاً پس از انتخابات به دو حزب مستقل تقسیم خواهد شد، چرا که دو جناح درونی آن فاصله زیادی از یکدیگر گرفته‌اند و رهبری جدیدی برای آن تعیین شده است.
حزب عموم حریدی (جامعه حریدی / حریدی پابلیک): تشکلی نوپا که در مقایسه با دو حزب بسیار سنتی قبل رویکردی اصلاح‌طلبانه‌تر را دنبال می‌کند؛ با این حال تاکنون با اقبال اندکی مواجه شده و در نظرسنجی‌ها صرفاً در حدود ۰.۵ درصد آرا را کسب کرده است.

🚀@Levi_athan

بازیگری ایجابی فهرست مشترک عربی؛ مسیر لازم برای شکست نتانیاهو؟
 
🔹فهرست مشترک عربی (خداش، تعال و بلد) علی‌رغم اختلافات مبنایی و پیش‌شرط‌های تاریخی، برای سلب قدرت از نتانیاهو رویکردی عمل‌گرایانه در پیش گرفته است. بر مبنای اظهارات احمد طیبی در گفتگو با شبکه ۱۲، راهبرد این ائتلاف شامل دو اقدام کلیدی است:
 
 🔹1. سلب ریاست کنست از نامزد بلوک نتانیاهو: ممانعت از انتخاب مجدد «امیر اوهانا» و سپردن ریاست پارلمان به گزینه اپوزیسیون. این اقدام حتی در صورت تداوم دولت موقت نتانیاهو، مدیریت دستورکار و نشست‌های کنست را از اختیار ائتلاف حاکم خارج و آن را عملاً فلج می‌کند.
 
🔹2. حمایت بیرونی از دولت اقلیت: پشتیبانی پارلمانی از گزینه نخست‌وزیری (مانند گادی آیزنکوت) بدون ورود به ائتلاف؛ سناریویی شکننده که علی‌رغم وتوی فعلی آویگدور لیبرمن، تجربه چرخش نفتالی بنت در ۲۰۲۱ را تداعی می‌کند.
https://tasnimnews.ir/3701652
@JahanTasnim

💬 کناره‌گیری احتمالی گانتس از انتخابات 2026

بنی گانتس، رهبر حزب آبی و سفید که از اواخر ماه ژوئیه 2026 تقریباً در هیچ نظرسنجی مهمی بالای حدنصاب قرار نگرفته، سرانجام در پادکست لازار فوکس اعلام کرد، یک هفته قبل از انتخابات 27 اکتبر 2026 درباره کناره‌گیری از رقابت‌ها تصمیم گیری می‌کند.

او گفت اگر شانسی برای ورود به کنست نداشته باشد، رأی هوادارانش را هدر نخواهد داد.

احزاب مختلف اپوزیسیون مدت‌هاست گانتس را به دلیل آنکه بدون برخورداری از شانس جدی، قرار داشتن زیر حدنصاب انتخاباتی همچنان اصرار بر حضور در رقابت ها داشته، به باد انتقاد گرفته بودند.
در ماه های میانگین رأی گانتس در نظرسنجی‌ها 1 درصد بوده است.
این 1 درصد به جناح مخالف نتانیاهو اختصاص دارد و هدر رفتن آن کمک مستقیمی به جناح حامی بی بی خواهد کرد.

چند ماه قبل رهبران اپوزیسیون از وی خواسته بودند، در ازای اینکه در سال 2028 به عنوان رئیس جمهور بعدی انتخاب شود، از شرکت در انتخابات پارلمانی 2026 صرف نظر کند، اما مشخص نیست هنوز چنین پیشنهادی معتبر باشد یا خیر.

🚀@Levi_athan

📰 حمایت احمد طیبی از بلوک تغییر برای کنار زدن نتانیاهو

🔸️ احمد طیبی، رهبر حزب تعل، اعلام کرد احزاب عرب برای کنار زدن دولت نتانیاهو با بلوک آیزنکوت همکاری خواهند کرد. او گفت این احزاب از نامزد بلوک تغییر برای تشکیل دولت حمایت کرده و تأکید کرد: «بدون احزاب عرب نمی‌توان دولت را تغییر داد.»

طیبی رهبر «تعال» و نفر دوم فهرست مشترک سه‌حزبی «حدش–تعال–بلد» است. یوسف جبارین رهبری حدش و کل فهرست مشترک و سامی ابوشحاده رهبری بلد را برعهده دارند.

#اسرائیل
#انتخابات
#احزاب
#احمد_طیبی
#نتانیاهو
#اپوزیسیون
#فهرست_مشترک

🔍 اخبار انتخابات و تحولات داخلی اسرائیل را در ویرتو دنبال کنید.

🆔 @virtu_ir

💬 تبلیغات حزب عربی رعم در ام فی الحم

- فقط منصور [عباس] می تواند حکومت [نتانیاهو] را تغییر دهد.

🚀@Levi_athan

بلوک نتانیاهو (+ حزب عوفر وینتر) 52 کرسی

اپوزیسیون صهیونیستی 52 کرسی

احزاب عربی 12 کرسی

نیروهای ذخیره - اقتصادی 4 کرسی

پ.ن: با توجه به نزدیکی ائتلاف هندل - زلیخا به اپوزیسیون عملاً باید کرسی های این حزب را برای مخالفان نتانیاهو در نظر گرفت، بنا براین شمار کرسی های اپوزیسیون به عدد 56 بالغ می شود و با اضافه شدن یک کرسی یوآو سگالوویچ (نماینده صهیونیست حزب عربی رعم) شمار کرسی های صهیونیستی مخالفان نتانیاهو در این نظرسنجی به 57 کرسی می رسد که هنوز تا تشکیل کابینه اکثریتی دست کم 4 کرسی فاصله دارد.

🚀@Levi_athan

💬 جدیدترین نظرسنجی روزنامه راست‌گرای اسرائیل هیوم علی رغم افت هر دو حزب یاشار و لیکود، نشان از عدم موفقیت دو جناح در تشکیل کابینه اکثریتی دارد.

🚀@Levi_athan

تغییر آرایش قدرت در تل‌آویو و دلالت‌های آن بر ایران

در صورت جابه‌جایی قدرت در اسرائیل، تفاوت رویکردها برای ایران ماهیتی راهبردی خواهد داشت:

▪️ سناریوی تثبیت نتانیاهو: 
تثبیت الگوهای تقابل نظامی تمام‌عیار، تلاش پیوسته برای درگیری مستقیم با ایران و بهره‌گیری حداکثری از ظرفیت اجماع‌سازی در نظام بین‌الملل.

▪️ سناریوی حاکمیت ائتلاف رقیب (اپوزیسیون): 
۱. بازنگری در مدیریت جبهه‌ها: اجتناب از فرسایش منابع در درگیری هم‌زمان در ۷ جبهه و جایگزینی آن با استراتژی تمرکز متناوب بر پرونده‌ها تا دستیابی به نتایج ملموس. 
۲. احیای دکترین بنت («مرگ با هزار خنجر»): عقب‌نشینی از رویارویی آشکار نظامی به سمت لایه خاکستری؛ تمرکز عملیاتی بر ترور، خرابکاری‌های زیرساختی و حملات سایبری گسترده. 
۳. تحدید توان بین‌المللی: فقدان وزن دیپلماتیک نتانیاهو نزد قدرت‌های جهانی در جهت هم‌افزایی علیه ایران (مصداق نادیده گرفته‌شدن طرح میانجی‌گری بنت در سال ۲۰۲۲ در جنگ اوکراین در مقایسه با مذاکرات ترکیه).

🚀@Levi_athan

💬 بنی گانتس، رهبر حزب«آبی و سفید» که در نظرسنجی ها تنها حدود از 1 درصد آرا برخوردار است و زیر حدنصاب انتخاباتی قرار دارد، با انتشار این ویدیوی تبلیغاتی دو جناح حامی و مخالف نتانیاهو را به ایجاد دو دستگی در اسرائیل متهم کرده و از مردم خواسته به حزب او رأی دهند.

🚀@Levi_athan

💬 فرجامِ سخن

در مجموع، اقدام حزب لیکود برای ممنوعیت احزاب عرب، بیشتر یک «تکتیک جنگ روانی» در کارزار انتخاباتی است تا یک تغییر ساختاری واقعی. با توجه به سوابق قضایی دادگاه عالی در ابطال تصمیمات مشابه، این درخواست احتمالاً با شکست مواجه خواهد شد. با این حال، پیام پنهان در این اقدام، پیامِ «خط قرمز کشیدن» برای رقبای نتانیاهو است؛ لیکود با این کار می‌خواهد اتهام ائتلاف با گروه‌های عرب را به چالش بکشد و فضای سیاسی را برای هرگونه همکاریِ میان جناح‌های مخالف صهیونیستی و عرب، به‌شدت تنگ و مسموم کند.

🟡 برای مشاهده مقاله به زبان عبری اینجا را کلیک کنید.

🚀@Levi_athan

💬 نکات مهم مقاله

۱. جزئیات اقدام حقوقی لیکود و هدف از آن:
حزب لیکود که حزب حاکم و اصلیِ بنیامین نتانیاهو است، رسماً تصمیم گرفته است از طریق «کمیسیون مرکزی انتخابات» اقدام قانونی کند. هدف از این درخواست، ایجاد یک سد قانونی برای جلوگیری از حضور احزاب عرب در صحن پارلمان در انتخابات پیشِ رو (۲۷ اکتبر) است. این یک اقدام تهاجمی در عرصه حقوقی-سیاسی برای محدود کردن فضای رقابتی است.
۲. تحلیل مبانی اتهامات لیکود:
لیکود برای توجیه این درخواستِ ممنوعیت، از دو محور اصلی استفاده می‌کند: نخست، «امنیت ملی» با ادعای اینکه این احزاب به سربازان ارتش اسرائیل آسیب می‌زنند؛ و دوم، «خط قرمزهای ایدئولوژیک» با این ادعا که این گروه‌ها حاضر نیستند حماس و حزب‌الله را به عنوان سازمان‌های تروریستی به رسمیت بشناسند. این نوع اتهام‌زنی، هدفش از سلب حق رأی، ایجاد یک فضای سیاسی است که در آن احزاب عرب «ناامن» یا «ضد اسرائیلی» جلوه داده شوند.
۳. ابعاد کمپین تبلیغاتی و هدف‌گیری رقیب (آیزنکوت):
این اقدام صرفاً یک درخواست حقوقی ساده نیست، بلکه بخشی از یک «استراتژی جنگ روانی» در کارزار انتخاباتی است. لیکود با مطرح کردن این موضوع، سعی دارد گادی آیزنکوت (رقیب اصلی نتانیاهو) را در تنگنا قرار دهد. آن‌ها می‌خواهند به افکار عمومی القا کنند که اگر آیزنکوت پیروز شود، ناچار خواهد بود با احزاب عرب ائتلاف کند و این یعنی تضعیف امنیت یا تضعیف ماهیت صهیونیستی دولت.
۴. وضعیت پارلمانی و عدم قطعیت اکثریت:
تحلیل داده‌های موجود نشان می‌دهد که پارلمان اسرائیل (کنست) وارد مرحله‌ای از «شکاف سیاسی عمیق» شده است. هیچ بلوکی (نه جناح راست‌گرای نتانیاهو و نه جناح میانه/چپِ آیزنکوت) توانایی کسب اکثریت مطلقِ صندلی‌ها را ندارد. این وضعیت، اهمیتِ استراتژیکِ هر صندلی را بالا می‌برد و باعث می‌شود هر تصمیم کوچکی، نتایج بزرگی داشته باشد.
۵. نقش استراتژیک احزاب عرب به عنوان «وزنه تعیین‌کننده»:
در سایه عدم وجود اکثریت مطلق، احزاب عرب به عاملی تبدیل شده‌اند که می‌توانند تعیین کنند چه کسی به نخست‌وزیری برسد. اگر جناح‌های صهیونیستِ مخالفِ نتانیاهو نتوانند به تنهایی اکثریت را تشکیل دهند، آن‌ها ناچارند از حمایت حداقل یکی از این احزاب استفاده کنند. همین موضوع، دلیل اصلیِ تلاشِ لیکود برای حذف آن‌ها از بازی است.
۶. تفکیک سیاسی بین حزب رعم و فهرست مشترک:
مقاله به یک نکته ظریف سیاسی اشاره دارد: این دو گروه با هم یکی نیستند. حزب رعم رویکردی سنتی‌تر و احتمالا عمل‌گرایانه‌تر دارد و تجربه همکاری با دولت‌های غیرصهیونیست (مانند دولت ائتلافی سال‌های ۲۰۲۱-۲۰۲۲) را دارد. در مقابل، فهرست مشترک رویکرد تندتر یا متفاوت‌تری دارد. این تفکیک برای تحلیل‌گر است که بداند فضای مذاکره با هر کدام متفاوت است.
۷. پیشینه و تناقض رفتاری لیکود (سابقه همکاری با رعم):
این یکی از مهم‌ترین نکات تحلیل است؛ لیکود در گذشته (دوران دولت ائتلافی سال‌های ۲۰۲۱-۲۰۲۲) برخلاف ادعای امروز، خود تلاش کرده بود با حزب رعم وارد ائتلاف شود. حتی در آن دوران، نتانیاهو با حزب رعم در اقامتگاه رسمی نخست‌وزیری ملاقات داشت و حتی قرار بود برای آن‌ها سخنرانی تهیه کند. این نشان می‌دهد که تغییر موضع لیکود از «تمایل به ائتلاف» به «درخواست برای ممنوعیت»، یک تغییر استراتژیک و تاکتیکی برای فشار بیشتر در کارزار انتخاباتی فعلی است.
۸. نقش عامل‌های مخل در ائتلاف (بتصلائل اصموطریج):
مقاله به نقش بتصلائل اصموطریج اشاره می‌کند که به عنوان یک متحد راست‌گرای افراطی، عامل اصلی شکستِ ائتلاف احتمالی نتانیاهو با حزب رعم در گذشته بود. او با استفاده از قدرت وتوی خود، مانع از این شد که نتانیاهو با رعم همکاری کند. این نشان‌دهنده تشتت آرای جناح راست و قدرت گرفتن گروه‌های افراطی در داخل بلوک نتانیاهو است.
۹. پیشینه اقدامات حزب «قدرت یهودی»:
این گزارش اشاره می‌کند که لیکود تنها نیست؛ حزب «قدرت یهودی» (به رهبری بن-گویر) نیز هفته گذشته درخواست مشابهی را برای ممنوعیت حزب رعم مطرح کرده بود. این نشان‌دهنده یک موج کلی و هماهنگ در جناح راست افراطی برای حذف هرگونه حضور سیاسی عرب از پارلمان است.
۱۰. پیش‌بینی حقوقی و سد دادگاه عالی:
در نهایت، با نگاه به تاریخچه قضایی، احتمال موفقیت این درخواست بسیار پایین ارزیابی می‌شود. دادگاه عالی اسرائیل در گذشته بارها تصمیمات کمیسیون انتخابات را که منجر به ممنوعیت احزاب عرب (مانند جناح «بلد») شده بود، ابطال کرده است. بنابراین، این اقدام لیکود بیشتر جنبه‌ی «نمایش قدرت انتخاباتی» و «فشار سیاسی» دارد تا یک تغییر واقعی و ماندگار در ترکیب پارلمان.

🚀@Levi_athan

💬 مقاله منتخب

🟡 منبع: تایمز اسرائیل

💬 حذف احزاب عربی از انتخابات؛ استراتژی جدید لیکود برای پیروزی در انتخابات

«اقدام اخیر حزب لیکود برای حذف احزاب با اکثریت عرب از چرخه انتخاباتی، فراتر از یک تاکتیک انتخاباتی، تلاشی برای بازتعریف ساختار قدرت در پارلمان اسرائیل است. این اقدام که با هدف خنثی‌سازی نقش ‘وزنه تعیین‌کننده’ (Kingmaker) احزاب عرب در تشکیل ائتلاف‌های آینده صورت می‌گیرد، نشان‌دهنده گذار از سیاستِ ‘مشارکتِ کنترل‌شده’ به سمت ‘انزوای ساختاری’ در جناح راست است؛ رویکردی که با وجود سوابق متناقض نتانیاهو در تعامل با حزب رعم، اکنون به ابزاری برای مدیریت بحرانِ فقدان اکثریت در بلوک صهیونیست تبدیل شده است.»

ادامه 📥

🚀@Levi_athan

💬 فرجامِ سخن: گذار از «آرمان» به «بقا»

روایت خانواده «عنبتاوی»، صرفاً حکایت یک تردید انتخاباتی نیست، بلکه بازتابی از «تغییر پارادایم» در لایه‌هایی از جامعه عرب اسرائیل است. این خانواده از «آرمان‌گراییِ هویتی» فاصله گرفته و به سمت «واقع‌گراییِ بقا» حرکت کرده‌اند؛ جایی که اولویت‌های آن‌ها از شعارهای کلان ملی‌گرایانه به سمت امنیتِ روزمره، مقابله با جرم و جنایت و ضرورتِ بازتعریفِ مشارکتِ سیاسی تغییر یافته است.
این گذار، نشان‌دهنده بن‌بستی است که در آن، ایدئولوژی‌های سنتیِ گذشته دیگر پاسخگوی تهدیداتِ امنیتیِ عینی نیستند. در نهایت، گرایش این خانواده به مدل‌های جدیدی از کنشگری (مانند همکاری‌های یهودی-عربی)، نه لزوماً برخاسته از خوش‌بینی، بلکه یک «استراتژیِ ناچاری» برای حفظ حیات و تلاش برای تأثیرگذاری بر ساختار سیاسی در دوران پس از هفتم اکتبر است. خانواده عنبتاوی، آینه‌ی تمام‌نمایِ بخشی از جامعه‌ای است که در میان «هراس از انزوا» و «اراده برای تغییر»، اکنون در جستجوی «صدایی نو» برای بازیابیِ نقشِ خود در صندوق‌های رأی است.

🟡 برای مشاهده مقاله به زبان عبری اینجا را کلیک کنید.

🚀@Levi_athan

💬 نکات مهم مقاله

۱. تغییر رویکرد سیاسی: خانواده «عنبتاوی» که در گذشته به حزب ملی‌گرای «بلد» رأی می‌دادند، به دلیل عدم عبور این حزب از حد نصاب و نیاز به تغییر، اکنون گزینه‌های متفاوتی از جمله فهرست مشترک، رعم و دموکرات‌ها را برای انتخابات پیش رو بررسی می‌کنند.
۲. سهم‌خواهی از «خون تازه»: این خانواده ابتدا به حزب جدید «مکوم لکولانو» (جایی برای همه ما) دل بسته بودند، چرا که معتقد بودند جامعه نیاز به چهره‌های جوان و ایده‌های نو دارد، اما انصراف این حزب از رقابت، برنامه‌های آن‌ها را تغییر داد.
۳. نقش راهبریِ سوندوس: سوندوس عنبتاوی، به عنوان فعال جنبش «عومدیم بی‌یاد» (ایستاده در کنار هم) و مدیر کمپین تشویق مشارکت، به ستون سیاسی خانواده تبدیل شده است؛ اعضای خانواده به قضاوت و تحلیل او در فضای سیاسی اعتماد کامل دارند.
۴. فشارِ ناامنی و فقدان زیرساخت: این خانواده در شفاعمرو با تهدیدات امنیتی عینی روبروست؛ اصابت ترکش موشک ایرانی به خانه برادرِ ریدا و نداشتن «ماماد» (پناهگاه)، زندگی آن‌ها را در موقعیتی آسیب‌پذیر قرار داده است.
۵. اولویت امنیتِ داخلی: فراتر از شعارهای کلان سیاسی، دغدغه اصلی و ملموس این خانواده، شیوع جرم و جنایت در جامعه عربی است که نه تنها امنیت روانی آن‌ها را سلب کرده، بلکه به شکل مستقیم و فیزیکی جان نزدیکانشان را نیز تهدید می‌کند.
۶. تجربه‌ی زیسته‌ی نژادپرستی: پس از وقایع ۷ اکتبر، فضای نژادپرستانه علیه جامعه عربی تشدید شده است. پسر خانواده (زید) به دلیل بیان دیدگاه‌های صلح‌طلبانه در فضای مجازی، با رفتارهای تنبیهی و حذف از فعالیت‌های ورزشی روبرو شد که این موضوع تأثیر عمیقی بر آن‌ها گذاشت.
۷. چالش هویت و همزیستی: فرزندان خانواده با تضاد میان آگاهی از تاریخ (نکبت) و ضرورتِ همزیستی یهودی-عربی درگیر هستند. با این حال، نسل جوان در نهایت به این نتیجه رسیده که انزوا راهگشا نیست و تلاش برای همکاری‌های مدنی، ضرورتی اجتناب‌ناپذیر است.
۸. نقش زبان به عنوان پل ارتباطی: تجربه زینا (دختر خانواده) در یادگیری زبان عبری و تعامل با محیط آکادمیک، او را به این باور رسانده است که آموزش متقابل زبان‌ها، کلیدِ اصلیِ شکستن سدهای روانی و ایجاد زندگی مشترک است.
۹. گزینه مهاجرت به عنوان آخرین راهکار: حسام (برادر ریدا) در ناامیدی نسبت به آینده سیاسی کشور، معتقد است اگر دولت فعلی یا ائتلاف‌های مشابه آن در قدرت باقی بمانند، راهی جز مهاجرت به آمریکا و پیوستن به اعضای دیگر خانواده در خارج از کشور ندارد.
۱۰. امید به تأثیرگذاریِ آرای عربی: با وجود یأس موجود، سوندوس به دو نکته امیدوار است: اول اینکه هیچ بلوک سیاسی بدون احزاب عربی قادر به تشکیل دولت نیست، و دوم اینکه فشار شرایط فعلی باعث خواهد شد تا جامعه عربی این بار با مشارکت گسترده در انتخابات، قدرت خود را به رخ بکشد.

🚀@Levi_athan