اولش می‌خواستم بیام بگم، #آرش_شفاعی می‌گه:

«از غزل‌هایش کمی، از بوسه هایش اندکی
ای لب خوش‌بخت من! قند مکرر می‌مکی

این درخت گل که من در خانه دارم ناقص است
کاملش باید کنند این بازوان پیچکی»

بعد یه ذره تو سلولای خاکستری‌م گشتم و رسیدم به این یکی. و اجازه بدین توصیفش نکنم و فقط براتون بذارم و بعدش همه با هم عرررررررر بزنیم:

#حامد_ابراهیم‌پور می‌گه:

تو را به گریه قسم: بازگرد... آن بوسه
برای آن که خداحافظی کنیم، نبود
من و تو دور شدیم و خدا نگاه نکرد
من و تو دور شدیم و خدا کریم نبود...

@ashofte_haliii