✍️لنز لونبرگ؛ساختار غیرفعالی که امضای راداری را تغییر میدهد

در مبحث جنگ الکترونیک تمام سامانه ها برای تولید یا دریافت سیگنال به تجهیزات الکترونیکی پیچیده وابسته نیستند بلکه گاهی یک ساختار کاملا غیرفعال و بدون منبع تغذیه میتواند رفتار یک هدف را در برابر امواج راداری به شکل قابل توجهی تغییر بدهد. لنز لونبرگ یکی از این فناوری هاست که دارای ساختاری کروی می‌باشد که با استفاده از تغییر تدریجی ضریب شکست درون خود مسیر انتشار امواج الکترومغناطیسی را کنترل می‌کند.
پیشینه این فناوری به دهه ۱۹۴۰ میلادی برمیگردد که ایده اصلی آن توسط رودولف لونبرگ فیزیک دان برجسته آلمانی مطرح شد.
لنز لونبرگ یر خلاف بسیاری از عدسی‌های معمولی که دارای ضریب شکست تقریبا یکنواختی هستند داراب توزیع مشخصی از ضریب شکست است به گونه ای که این ضریب از مرکز لنز به سمت سطح کاهش پیدا میکند و در نتیجه این ویژگی موجی که از یک جهت وارد لنز میشود، درون آن خم شده و در نقطه ای مشخص در سمت مقابل متمرکز شود.
این ویژگی در حوزه مایکروویو اهمیت ویژه ای دارد چرا که می‌توان از آن برای تمرکز،شکل دهی و هدایت امواج رادیویی استفاده کرد.
هندسه کروی لنر لونبرگ سبب شده ساختار بتواند نسبت به جهات مختلف رفتار مناسبی داشته باشد و نقطه کانونی روی سطح آن با تغییر جهت موج ورودی جا به جا شود.همین ویژگی، سبب شده است که لنز لونبرگ از بسیاری از بازتابنده‌های ساده فلزی متمایز شود. یک صفحه فلزی معمولی نیز می‌تواند انرژی راداری را بازتاب دهد، اما رفتار آن به‌شدت به زاویه برخورد موج وابسته است. لنز لونبرگ با استفاده از ساختار داخلی خود تلاش می‌کند انرژی را به شکلی کنترل‌شده‌تر مدیریت کند.
در ادامه به بررسی سازوکار و عملکرد،اهمیت آن در آزمایش های راداری،استفاده این لنز در هواگرد های پنهانکار و تفاوت آن با سامانه های جنگ الکترونیک میپردازیم.

P 1/6

@Bolandeaseman|#Tomcat