در مباحث مربوط به موشک‌های بالستیک، یکی از اصطلاحاتی که به‌طور مکرر مطرح می‌شود Hypergolic Propellant است؛ پیشران‌هایی که ویژگی اصلی آن‌ها نه صرفاً نوع سوخت، بلکه رفتار شیمیایی آن‌ها هنگام تماس سوخت و اکسیدکننده است.
در یک سامانه هایپرگولیک، ترکیب سوخت و اکسیدکننده به گونه‌ای انتخاب می‌شود که تماس آن‌ها در شرایط مناسب، بدون نیاز به منبع جرقه خارجی، واکنش احتراقی را آغاز کند.
از ترکیبات شناخته‌شده این خانواده می‌توان به UDMH به‌عنوان سوخت و N₂O₄ به‌عنوان اکسیدکننده اشاره کرد.
در موتورهای مایع غیرهایپرگولیک، آغاز احتراق معمولاً به یک Ignition System وابسته است؛ یعنی پس از ورود پیشران‌ها به محفظه احتراق، باید انرژی اولیه لازم برای تشکیل هسته احتراق فراهم شود.
اما در سامانه هایپرگولیک، واکنش شیمیایی از طریق تماس مستقیم دو جزء آغاز می‌شود.
این ویژگی باعث می‌شود فرآیند Engine Start-up از نظر نیاز به سامانه اشتعال خارجی ساده‌تر شود و یکی از منابع بالقوه خرابی در مرحله راه‌اندازی موتور حذف یا کاهش پیدا کند.
P/1
⚔️ Legacy of War | Join:
@legacy_of_war