حرف اصلیش اینه که رهبری فقط این نیست که یکی جلو بایسته و بقیه دنبالش راه بیفتن. رهبری می تونه از چند جای مختلف اتفاق بیفته.
این مدل میگه ما ۵ حالت رهبری داریم:
۱. رهبری از درون
یعنی اول از خودت شروع کنی. بدونی چی می خوای، چرا داری کاری رو انجام میدی، ارزش هات چیه و چقدر نسبت به رفتارت اگاه هستی.
۲. رهبری از جلو
اینجا همون حالتیه که یکی جلو می ایسته، مسیر میده، تصمیم می گیره، چشم انداز می سازه و بقیه رو دعوت می کنه که همراهش بشن.
۳. رهبری از پشت صحنه
اینجا رهبر لزوما وسط صحنه نیست. بیشتر کمک می کنه بقیه دیده بشن، رشد کنن، قدرت بگیرن و خودشون جلو بیان.
۴. رهبری از کنار
یعنی رهبری مشارکتی. نه از بالا، نه از پایین. کنار بقیه. با هم تصمیم گرفتن، با هم ساختن، با هم مسوولیت گرفتن.
۵. رهبری در میدان
این یکی خیلی جذابه. یعنی بتونی فضای تیم، انرژی جلسه، تنش های پنهان، سکوت ها، مقاومت ها و فرصت های لحظه ای رو بخونی و درست واکنش بدی.
چیزی که من از این مدل دوست دارم اینه که نمیگه فقط یک مدل رهبر خوب وجود داره. میگه رهبر خوب کسیه که بفهمه الان کدوم حالت رهبری لازمه.
یه جا باید جلو بایستی.
یه جا باید کنار تیم باشی.
یه جا باید بری پشت صحنه و بقیه رو بالا بیاری.
یه جا باید فقط فضا رو بخونی.
یه جا هم باید اول خودت رو جمع کنی.
رهبری یعنی همین جابه جا شدن اگاهانه بین این نقش ها.
شما کدوم مدل رهبر رو تجربه کردید ؟ کدوم رهبر هایی که باهاشون کار کردید، کدوم یکی از این مدل ها رو داشتند ؟
اشتراک گذاری این مطلب ممکنه به کسی کمک کنه. دریغ نکنید از انتشار یادگیری. کامیونیتیمون بهش نیاز داره.
#یادگیری
@learning_with_m