مفهوم Loop Engineering:
لایه‌ی بعد از Prompt، Context و Harness Engineering

چون هنوز این اصطلاح هنوز خیلی جا نیفتاده، اول یه تعریف ساده از Loop Engineering:
تا قبل از این، هر بار که با یه ایجنت یا مدل زبانی کار می‌کردیم، خودمون پشت فرمون بودیم:
پرامپت می‌نوشتیم،
نتیجه رو نگاه می‌کردیم،
اگه غلط بود دوباره پرامپت رو اصلاح می‌کردیم،
دوباره اجرا می‌کردیم.

این چرخه دستی بود، و آدمیزاد حلقه‌ی کنترل (control loop) رو با دست می‌چرخوند. ولی Loop Engineering دقیقاً یعنی همین حلقه رو از دست آدم دربیاری و بدی دست یه سیستم کوچیک. یعنی به‌جای این‌که خودت هر بار prompt بزنی، ببینی جواب چی شد، بعد دوباره prompt بزنی، یه لایه‌ی نرم‌افزاری می‌سازی که این کار رو برات تکرار می‌کنه: goal رو تعریف می‌کنه، کار رو به ایجنت می‌ده، نتیجه رو verify می‌کنه، اگه قبول بود state رو ذخیره می‌کنه و می‌ره سراغ کار بعدی، اگه رد بود دلیل رد شدن رو ثبت می‌کنه و دوباره تلاش می‌کنه. این یعنی همون loop، و مهندسی‌اش میشه Loop Engineering.
نکته‌ی مهم اینه که این لایه، لایه‌های قبلی رو حذف نمی‌کنه، روشون سوار می‌شه. یعنی کماکان Prompt و Context وجود دارن، فقط دیگه آدم نیست که هر دور دستی بنویسدشون؛ خود loop این کار رو انجام می‌ده.

🕠 مرور تاریخچه:

اگه مسیر رو دنبال کنیم، چهار مرحله داشتیم:

توی Prompt Engineering یاد گرفتیم چطور با مدل حرف بزنیم. (۲۰۲۲-۲۰۲۳)

توی Context Engineering یاد گرفتیم چه چیزی رو به مدل نشون بدیم. (۲۰۲۴-۲۰۲۵)

توی Harness Engineering یاد گرفتیم چطور ایجنت رو امن* اجرا کنیم. (اوایل ۲۰۲۶)

توی Loop Engineering یاد می‌گیریم چجوری سیستمی بسازیم که خودش چرخه‌ی کار رو جلو ببره، اما فقط تا جایی که بتونه ثابت کنه واقعا به مقصد تعیین شده رسیده. (اواسط ۲۰۲۶)

اگر علاقه داشتید وارد جزئیاتش بشم، بنویسید 😊

توضیح: منظورم از کلمه امن، امنیت به معنی پیشگیری از حملات سایبری نیست، دامنه وسیعی از انتظارات تحت کنترل است. شاید طی مطلب کامل، بهتر از با یک کلمه بهش توصیف کرد.