ایران،‌ وضع طبیعی این جغرافیاست.
درست زمانی که شما دست از قوم گرایی و "خود سفیدپنداری" خودت برمیداری، و هر حقوق‌ هر فردی رو محترم میشماری، دیگه تفکر فرقه‌گونه، قبیله گرایانه، قوم گرایانه نداری، اون موقعست که ایران برات میشه پناهگاه، میشه سنگر آزادی.

بین ایران و آزادی، هیچ گونه نزاعی نیست که به ضرر ایران و تمامیت ارضیش تموم بشه.

استفاده از سرمایه اجتماعی "ایران" و "ایرانی بودن" برای توجیه مداخلات دولتی و نقض حقوق مالکیت خصوصی افراد، تنها باعث میشه [این بار در زمانی کمتر]، شهروندان نسبت به "ایرانی بودن" خودشون "هم" حساسیت پیدا کنن.

مسئله این نیست که "ایران" خوب هست یا بد. مسئله این است که آیا "ایران" قرار است پناهگاه حقوق افراد باشد یا توجیهی برای نقض آن‌ها. اگر اولی باشد، پایدار می‌ماند و داوطلبانه بدون هیچگونه ناسیونالیسم تهاجمی، گسترش پیدا می‌کند [که در تاریخ ایران سابقه دارد]، اگر دومی باشد، همان شهروندانی که باید نگهبانش باشند، نسبت به آن بی‌تفاوت یا حتی خصمانه تصمیم گیری می‌کنند.

من هر وقت تاریخ رو بررسی می‌کنم، تجزیه طلبی رو نمی‌بینم که جمع‌گرا و قوم‌گرا نباشه. اما ایران نه از قوم خاصی، نه تبار خاصی، نه زبان خاص و یکسانی تشکیل شده، این خودش میتونه یکی از دلایل تجربی و آماری برای این موضوع باشه که ایران، سرزمین آزادگانه‌

پس دفعه بعد که کسی خواست بین ایرانی بودن و آزاد بودن نزاع بیهوده درست کنه، و به کسی که مدافع مالکیت خصوصیه برگرده انگ تجزیه طلبی بزنه، براش توضیح بدید ایرانی بودن یعنی در این قلمرو، آزاد باشی و از آزادی بقیه، دفاع کنی.

هیچ نزاع ذاتی بین ایران و آزادی وجود ندارد، در حالی که تفکر ناسیونالیسم تهاجمی به همراه شوونیسم، با تئوریزه کردن رفتارهای تروریستی، از سرمایه اجتماعی ایران برای دزدی و چپاول استفاده خواهد کرد.

@Learn_Cast
@LearnCast