چرا یک عمل وقتی از دست یک انسان سر می‌زند «سرقت» است، اما وقتی همان عمل از سوی یک نهاد سیاسی انجام می‌شود، ناگهان می‌تواند عنوانی اخلاقاً موجه پیدا کند؟ اینجا مسئله فقط نام‌گذاری نیست؛ مسئله این است که آیا اعتبار یک قاعده اخلاقی به هویت کسی که آن را نقض می‌کند وابسته است یا به خودِ عمل. قاعده اخلاقی اگر قرار باشد واقعاً اخلاقی باشد، باید بتواند در شرایط مشابه برای همه انسان‌ها یکسان به کار رود؛ نمی‌توان گفت تصرف اجباری در مال دیگری زمانی نادرست است که فاعل یک فرد عادی باشد و همان تصرف، صرفاً به دلیل اینکه فاعل عنوان دولتی دارد، به حقی مشروع تبدیل شود.

حجت رهبریان

@LearnCast
@Learn_Cast