باید از هر صحبت و بحثی درباره مسئولیت‌پذیری استقبال کرد. اتفاقا بیشترین چیزی که جامعه ایرانی نیاز داره، فحش دادن به خودشه. اوباش آدمکش ازینکه مردم به خودشون فحش بدهند بُل می‌گیرند؟ بله، ولی بذارید بگیرند. چه اهمیتی داره که اوباش آدمکش از چه منطقی استفاده کنند؟ اون‌ها در نهایت به اسلحه‌شون تکیه دارند، نه منطق‌شون، و نه حتی پروپاگاندایی که خودشون ساخته‌اند. می‌بینید که حتی نمی‌تونند کل مجموعه‌شون رو وادار کنند که به یک دروغ رسمی پایبند بمونند و زیر سوالش نبرند، و حتی نمی‌تونند یک ماسک رو برای بیشتر از چند دقیقه روی صورت‌شون نگه دارند (تارانتینو تو فیلم جانگو، کوکلاس‌کلان‌ها رو با ارجاع به همین واقعیت مسخره کرد، که همسران‌شون ماسک‌هایی براشون دوخته بودند، اما برای چند دقیقه هم نتونستن تحملش کنن و درش آوردن). مادری که بچه خردسالش رو با خودش میبره به اعتراضات خیابانی، و اون بچه الان نابیناست، بعد از اتمام عزاداریش باید فحش بخوره. چون برای جامعه‌مون لازمه که فحش بخوره. شوخی گرفتن چیزهای خیلی جدی، یک لغزش فردی نیست، بلکه به دیگران آسیب میزنه. وقتی داوطلبانه دفترچه اعزام به خدمت رو ارسال می‌کنی، داری یه چیز خیلی جدی رو شوخی می‌گیری، و نتیجه‌ش اینه که به دیگران آسیب خواهی زد، و دیگران هم حق دارند تو رو جزء کسانی که بشون آسیب زده در نظر بگیرند، و سپس مادرت از دیگران کینه به دل می‌گیره که به پسر بی‌گناهش آسیب زدند و این زنجیره ادامه پیدا می‌کنه. هر چیز هولناکی که امروز داریم می‌بینیم، نتیجه شوخی گرفتن یک چیز خیلی جدی در گذشته بوده.
اما در حین بازرسی جامعه خود، باید مواظب بود که فحش دادن به خود فقط متمرکز روی چیزهای جدی باشه، نه چیزهای دیگه. برای پرداختن به بدرفتاری‌های دیگه‌ای که با یک اقتصاد کمی سرحال‌تر درست میشن، یا با شهری کمی مرتب‌تر، و یا مدرسه‌ای کمی کارآمدتر، بعدها وقت زیاد هست.

@Anarchonomy
@LDplus