✅️ #شعر  ✅️




چون طفل که از خوردن داروست پریشان
با دوست پریشانم  و بی دوست پریشان

ابـرو به‌هـم آورده و گیـسـو زده بر هـم
چون ابـر که بر گنبـد مینـوست پریشان

مجموعـه‌ی نـاچیـز من آشفتـه‌ی او بـاد
آن کس که وجودم همه از اوست پریشان

دست و دل من بر سر این سلسله لـرزید
در جنگلِ گیسـوی تـو آهـوست پریشان

آرامـش دریـای مـرا ریـختـه بَـرهـم
این زن‌که پری‌خوست..پری‌روست..پری‌شان..

با حوصله‌ی تنگ و دل سنگ چه سازم؟
با دوست پریشانم و بی دوست پریشان

#علیرضا_بدیع


📕🍁 https://t.me/ld_idl