یونانیان دوران باستان گویی تسلطی تقریباً رازآلود بر حافظه ما دارند؛ بارها و بارها ما را به سوی خود فرا می‌خوانند.

۴۸۰ سال پیش از میلاد مسیح، سپاهیان خشایارشا به این شهر رسیدند و پرستشگاه‌های آن را به آتش کشیدند. آتنی‌ها تا آن زمان شهر را تخلیه کرده و با کشتی به جزیره‌ای در نزدیکی آن رفته بودند؛ اما گروهی اندک حاضر نشدند خانه و شهر خود را ترک کنند.

پس در دژ سنگی آکروپولیس سنگر گرفتند تا در یک آخرین ایستادگی شگفت‌انگیز بجنگند. آنان سنگ‌های عظیم را از فراز صخره‌ها بر سر مهاجمان پارسی فرو می‌ریختند و برای روزها بزرگ‌ترین امپراتوری آن عصر را در پشت دروازه‌های آکروپولیس متوقف نگه داشتند.

سرانجام، سپاه پارسیان بر آنان غلبه کرد. پارسیان معابد را غارت کردند، نیایشگاه‌ها را به آتش کشیدند و آکروپولیس را با خاک یکسان کردند.

اما هنگامی که آتنی‌ها بازگشتند، بقایای شکسته آکروپولیس قدیمی را جمع کردند و آنها را در همان تپه‌ای که آکروپولیس بر آن قرار داشت، به خاک سپردند.

چند دهه بعد، در دوران پریکلس، آنان پارتنون را بر فراز آن بنا کردند و از آن زمان، ۲۵ قرن است که پارتنون پابرجاست.