The 30TH

پاییز از تابستون گرم تره

کپی کت از تابستان🚫🚫🚫🚫

چرا مثل پاییز رفتار نمیکنی

پاییز مثلا پاییزیا

صبح سوزش معده، بین صبح و ظهر سوزش معده، ظهر سوزش معده، بین ظهر و بعد از ظهر سوزش معده، بعد از ظهر سوزش معده، بین بعد از ظهر و ععصرسوزش معده، عصر سوزش معده، بین عصر و شب سوزش معده، بین شب و نصفه شب سوزش معده، بین نصفه شب و صبح سوزش معده
لعنت بر سوزش معده

حالا ترک لیست منتشر میشه میبینی شیش تا ترک داره

احساس میکنم ساخت البوم زود تموم شد

On your cigarette break

Please don′t try to kiss me on the sidewalk

کوچولوی ناز😭

شما نمیدونین چقدر هلنا رو دوست دارم خیلی تسنستسنسسنتسینسن ای و دوست داشتنیه

اصلا این مردستیزی‌ای که مدام ازش حرف می‌زنین کجاست؟ کدوم ساختار اجتماعی وجود داره که مردها رو به‌خاطر مرد بودنشون سرکوب کنه، حقوقشون رو ازشون بگیره و بهشون بگه به‌خاطر جنسیتشون حق انتخاب و استقلال ندارن؟ شما هر انتقاد از مردها رو مردستیزی حساب میکنید، هر حرفی درباره‌ی مردسالاری رو حمله به مردها می‌دونین و هر بار که زن‌ها از تبعیض حرف می‌زنن، بحث رو به سمتی می‌برین که انگار مردها قربانی اصلی این ماجرا هستن. نه، هر چیزی که به مذاق مردها خوش نیاد، مردستیزی نیست. اینکه زن‌ها دیگه سکوت نمی‌کنن، اینکه درباره‌ی تجربه‌هاشون حرف می‌زنن و اینکه حاضر نیستن نابرابری رو عادی بدونن، اسمش نفرت از مردها نیست. شما دارین انتقاد از یه سیستم رو با نفرت از یه جنسیت یکی می‌کنین تا مجبور نباشین درباره‌ی اصل مسئله حرف بزنین. ضمن اینکه اینکه یه زن ممکنه از مردها متنفر باشه یا حرف تبعیض‌آمیزی بزنه، به‌خودی‌خود ثابت نمی‌کنه که جامعه ساختاری مردستیز داره. نفرت و تعصب علیه مردها ممکنه در سطح فردی وجود داشته باشه، اما این با مردسالاری و تبعیض ساختاری علیه زن‌ها یکی نیست. مشکل اینجاست که بعضی‌ها انقدر به شنیدن انتقاد عادت ندارن که به‌محض اینکه زن‌ها شروع به حرف زدن می‌کنن، خودشون رو قربانی داستان جا می‌زنن.

تا زن‌ها صحبت می‌کنن و از چیزایی می‌گن که سال‌ها تجربه کردن، اسمش می‌شه جنگ جنسیتی؛ تا از مردسالاری و زن‌ستیزی حرف می‌زنیم، می‌گن چرا مردها رو مقابل زن‌ها قرار می‌دین؟ چرا به‌جای اینکه بپرسین چی شده که زن‌ها این‌همه حرف برای گفتن دارن، دنبال ساکت کردنشونین؟ چرا وقتی زن‌ها از تبعیض حرف می‌زنن، به‌جای اینکه اصل موضوع رو ببینین، بحث رو می‌برین سمت اینکه «همه‌ی مردها این‌طوری نیستن»؟ اصلا بحث سر تک‌تک مردها نیست، بحث سر یه فرهنگ و تفکریه که زن‌ها رو پایین‌تر از مردها می‌دونه و هنوزم توی خیلی از جنبه‌های زندگی وجود داره. فمینیسم قرار نیست از مردها متنفر باشه تا بتونه از زن‌ها دفاع کنه. ولی قرار هم نیست برای اینکه مبادا به مردی بربخوره، واقعیت رو قشنگ‌تر از چیزی که هست تعریف کنیم. جالبه که همیشه از زن‌ها انتظار می‌ره آروم‌تر حرف بزنن، محترمانه‌تر اعتراض کنن و حواسشون به احساسات بقیه باشه؛ انگار حتی وقتی دارن درباره‌ی تبعیضی که به خودشون تحمیل شده حرف می‌زنن، باز هم مسئولن که کسی ناراحت نشه. نه، ما قرار نیست برای اینکه حرف‌هامون به مذاق همه خوش بیاد، صدای خودمون رو پایین بیاریم. اگه واقعا برابری می‌خواین، به‌جای اینکه از زن‌ها بخواین درباره‌ی مشکلاتشون حرف نزنن، به این فکر کنین که چرا اصلا این مشکلات وجود دارن. سکوت زن‌ها صلح نیست؛ فقط باعث می‌شه کسایی که از وضعیت موجود سود می‌برن، مجبور نشن با واقعیت روبه‌رو بشن.

God Of Fury — Nikolai & Brandon