در یک تقارن غیرمنتظره دیروز مصطفی الکاظمی نیز از نسخهٔ «کنفدرالی» برای مسئلۀ کردهای عراق سخن گفت. در یک دهۀ گذشته و از زمان ممنوعیت و انحلال "حزب راه‌حل دموکراتیک" (PÇDK) به عنوان شاخۀ پ.ک.ک در عراق، این نخستین موردی است که ایده محبوب اوجالان در ادبیات سیاسی رسمی عراق و حتی اقلیم بر زبان‌ها جاری می‌شود.

کاظمی که مدتی است دوباره در صحنۀ سیاسی عراق فعال‌تر شده در گفتگویی رسانه‌ای و در حاشیۀ انتقاد از نظام پارلمانی و دعوت به سیستم ریاستی به طرح این بحث پرداخته است. به گفتۀ نخست‌وزیر پیشین عراق: "بخش قابل توجهی از رهبران عراقی تمایل به سیستم ریاستی دارند، هرچند ممکن است به‌طور علنی از آن سخن نگویند. اما تنها گروهی که در سیستم ریاستی فعلی ممکن است متضرر شود، کردها هستند. بیایید به کردها اطمینان دهیم و سیستم ریاستی را پیاده کنیم و در عین حال، آزادی‌های بیشتری به آنها اعطا نماییم؛ اما در دو موضوع اساسی یعنی سیاست خارجی و دفاع از کشور، خواهان مشارکت آنها با دولت مرکزی هستیم."

کاظمی با لحنی سوالی و محتاطانه اضافه کرده است "چرا نباید آزادی بیشتری به کردها داده شود، در حالی که روابط میان اربیل و بغداد همواره شاهد تنش، پیچیدگی و مشکلات بوده است؟ چرا روابط خود را با اقلیم کردستان از فدرالیسم به #کنفدرالیسم تغییر ندهیم، یا یک فدرالیسم گسترده‌تر به آنها اعطا نکنیم؟"

شاهد مستقیمی وجود ندارد که اظهارات کاظمی را با التفات تحولات ترکیه یا ادبیات خاص پ.ک.ک بدانیم. با این حال این هارمونی خواسته یا ناخواسته در ادبیات سیاسی دو کشور احتمالا در شیوع بیشتر آن در منطقه بی‌تاثیر نخواهد بود.

☀️کردمان | @kurdstudies