🌊💦غرق شدگی
❇️ تظاهرات بالینی
🔺 تاکی پنه، تاکی کاردی، افزایش کار تنفس و کاهش صداهای تنفسی با یا بدون کراکل. آسیب هیپوکسیک-ایسکمیک که ممکن است رخ دهد می تواند منجر به کاهش عملکرد میوکارد شود که منجر به تاکی کاردی، اختلال در پرفیوژن و احتمالاً نارسایی قلبی عروقی می شود.
🔺پس از احیا، سندرم دیسترس تنفسی حاد شایع است.
🔺 وضعیت ذهنی تغییر یافته ممکن است وجود داشته باشد و نیاز به نظارت مکرر از وضعیت عصبی دارد.
🔺پس از غوطه ور شدن در آب سرد، هیپوترمی ممکن است منجر به برادی کاردی نسبی و افت فشار خون شود و کودک را در معرض خطر دیس ریتمی قلبی قرار دهد.
❇️ مطالعات آزمایشگاهی و تصویربرداری
🔺 پس از احیا، اندازه گیری گاز خون شریانی به ارزیابی تبادل گاز ریوی کمک می کند. در صورتی که هیپوکسمی و ایسکمی طولانی مدت باشند، یک پروفایل شیمیایی ممکن است افزایش آنزیم های کبدی را نشان دهد و عملکرد کلیوی اولیه مختل باشد.
🔺الکترولیت ها اغلب کاهش یافته است. اگرچه تغییرات الکترولیت های سرم حتی در غرق شدن آب شیرین حداقل است.
✅ درمان
1⃣ احیای یک قربانی غرق شده شامل ABC های اساسی است
2⃣ قربانیان غرق شدن بدون شاهد به دلیل احتمال سقوط یا آسیب غواصی نیاز به تثبیت ستون فقرات گردنی دارند.
3⃣ بهینه سازی اکسیژن رسانی و حفظ پرفیوژن مغزی دو مورد از کانون های اصلی درمان هستند.
4⃣ گرم کردن مجدد بیمار هیپوترمی نیازمند توجه دقیق به جزئیات، از جمله وضعیت اسید-باز و قلبی است.
5⃣ درمان بیشتر بر اساس پاسخ بیمار به احیای اولیه است. برخی از کودکان به طور خود به خود شروع به تنفس می کنند و قبل از رسیدن به بخش اورژانس از خواب بیدار می شوند. اگر اپیزود قابل توجه بود، این کودکان همچنان نیاز به مشاهده دقیق برای عوارض ریوی در 6-12 ساعت بعدی دارند.
6⃣ کودکانی که شواهدی از آسیب ریه، اختلال قلبی عروقی یا اختلال عصبی دارند، باید در بخش مراقبتهای ویژه تحت نظر باشند.
7⃣ اختلال عملکرد ریوی اغلب منجر به هیپوکسمی می شود. مکمل اکسیژن باید برای حفظ اشباع اکسیژن طبیعی انجام شود. تهویه مکانیکی ممکن است در بیماران مبتلا به اختلال عملکرد ریوی یا عصبی قابل توجه مورد نیاز باشد.
8⃣ آنتی بیوتیک های پیشگیرانه مفید نشان داده نشده اند و ممکن است انتخاب ارگانیسم های مقاوم را افزایش دهند.
❇️ پروگنوز
🔺نتیجه غرق شدن با موفقیت تلاشهای احیای فوری و شدت آسیب هیپوکسیک-ایسکمیک به مغز تعیین میشود. بیمارانی که در بدو ورود به بیمارستان هوشیاری خود را به دست آورده اند احتمالاً با عملکرد عصبی سالم زنده می مانند.
🔺 نشانگرهای پیش آگهی نامطلوب شامل نیاز به ادامه احیای قلبی ریوی (CPR) در بیمارستان، مقیاس کما گلاسکو 5 یا کمتر، مردمک های ثابت و متسع، تشنج و کما برای بیش از 72 ساعت است.
Post #341
82
- ❤ 2