ناو هواپیمابر دیگر و نیروی ضربتی همراه آن، در واقع جایگزین بیش از یک پایگاه آمریکایی در کشورهای منطقه می‌شوند. نیروی ضربت «روزولت» قرار است در پایان اکتبر به منطقه ما برسد و عملیاتی شود.

علاوه بر این، پنتاگون تولید و تدارک موشک‌های رهگیر پاتریوت و تاد و مهمات تهاجمی را بسیار تسریع می‌کند.

ایران با زمان بازی می‌کند
اما دوراهی اصلی نظامی هنوز حل نشده است. ایران روی زمان بازی می‌کند. نظام ایران می‌خواهد بقا یابد و نیازهای اولیه زندگی مردم را تا زمانی که دوره ترامپ به پایان برسد و سپس — خدا بزرگ است — حفظ کند.

رئیس‌جمهور آمریکا مانند تمام مشاورانش (از جمله معاونش ونس که مخالف جنگ است)، معتقد است که محاصره دریایی ایران به خوبی کار می‌کند و موضوع اصلی نگرانی رژیم است که از بقای خود می‌ترسد. نفت تقریباً از ایران خارج نمی‌شود و تنگدستی ارز خارجی تشدید می‌شود. آژانس‌های اطلاعاتی آمریکا و حتی اطلاعات ارتش اسرائیل معتقدند که محاصره تا کنون موفق شده بیشتر از فشار نظامی تأثیر بگذارد، و ممکن است ایرانی‌ها را به آغاز تشدید برای شکستن آن وادار کند.

محاصره به عنوان جایگزین
به هر حال، ادامه محاصره دریایی — همراه با نگه داشتن نیروی دریایی بزرگ به عنوان چماق بالای سر ایران — جایگزین دور کوتاهی از حملات هوایی است. باید در نظر گرفت که اگر ترامپ اکثریت را در هر دو مجلس کنگره از دست بدهد، او فقط می‌تواند عملیات نظامی را آغاز کند که حداکثر ۶۰ روز طول بکشد. او البته می‌تواند با وتوی ریاست‌جمهوری بر کنگره جنگ طولانی‌ای را اداره کند، اما این از نظر سیاسی برای او بسیار مشکل‌ساز خواهد بود.

عملیات کوتاه آمریکایی-اسرائیلی حملات هوایی به ایران می‌تواند آن را از نظر نظامی تضعیف کند و ثبات رژیم را با آسیب رساندن به سپاه پاسداران انقلاب به خطر بیندازد. اما نه چیز زیادی بیشتر از این. این عملیات در درازمدت از بازسازی پروژه‌های سلاح هسته‌ای و موشکی جلوگیری نخواهد کرد، و رژیم را نیز سرنگون نخواهد کرد. بنابراین می‌توان ارزیابی کرد که پس از انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا نیز، به ویژه اگر اکثریت را در هر دو مجلس کنگره از دست بدهد، ترامپ برای حمله به ایران عجله نخواهد کرد. در اسرائیل و آمریکا به دنبال پاسخی دیگر، متفاوت از گذشته، برای مسئله ایرانی هستند.


https://www.ynet.co.il/news/article/yokra14927532