هانبین: قبل از اینکه برنامه‌ی «I-LAND» منتشر بشه، کارآموزها اجازه نداشتن همدیگه رو ببینن. فقط می‌تونستیم از کنار هم رد بشیم، توی راهرو به هم سلام کنیم و همین. اجازه نداشتیم با هم دوست بشیم. هرکس با یکی دوست می‌شد... خداحافظ! باید برمی‌گشت خونه.
👤 یعنی نمی‌تونستید با هیچ‌کس دوست بشید؟
هانبین: نه، نمی‌تونستیم. اساساً باید اسم، سن و حتی اینکه برای کدوم شرکت بودیم رو مخفی می‌کردیم. وقتی بیرون می‌رفتم، مردم می‌گفتن: «اون شبیه کارآموزها نیست؟» و من جواب می‌دادم: «نه، من دانشجوی دانشگاه‌ام، دانشجوی خارجی‌ام.» وقتی بیرون می‌رفتم، خودم رو این‌طوری معرفی می‌کردم.
👤 حتماً اون دوران خیلی احساس تنهایی می‌کردی.
هانبین: خب، اون سخت‌ترین دوره‌ی زندگی من بود.