قسمت خیلی مهم:
وقتی سطوت و قهر من بهت رسید، باید در صدمت اول صبر کنی و چین به ابرو نیاری.
یعنی چی؟
یعنی اولین ضربه خیلی مهمه.
وقتی یه اتفاق برخلاف میل تو میفته، وقتی چیزی ازت گرفته میشه، وقتی کسی رفتاری میکنه که دلت رو میشکنه، وقتی یه مسیر بسته میشه یا یه اتفاق ناگهانی میاد، همون لحظه اول هنوز ذهنت فرصت نکرده همه چیز رو تحلیل و تفسیر کنه. همون واکنش اولت نشون میده چقدر درونت به خدا تکیه داره.
سالک قرار نیست درد نکشه یا وانمود کنه چیزی نشده.
قرار نیست ناراحتی خودش رو انکار کنه.
قراره در همون لحظه اول رابطش با حق را از دست نده.
یعنی قبل از اینکه بگی «چرا من؟»
قبل از اینکه اعتراض کنی
قبل از اینکه دنبال مقصر بگردی
قبل از اینکه از روی زخم تصمیم بگیری
یک لحظه بایستی و بگی:
«من هنوز نمیدونم این اتفاق برای چی اومده اما میدونم این لحظه هم بیرون از حضور خدا نیست.»
شاید اصل صبر همین باشه؛
نه اینکه درد نداشته باشی
بلکه در اولین برخورد با درد، خودت رو گم نکنی.
«چین در ابرو نیاری» یعنی اتفاق میتونه دلت رو بلرزونه اما نذاری اولین واکنش تو، فاصله گرفتن از خدا باشه.
و شاید یکی از ظریف ترین امتحان های سلوک همین باشه:
قبل از اینکه بفهمی چرا اتفاق افتاده، ببینی با اتفاق چه میکنی
آمین که در این بزنگاه ها به مدد خودش اونچیزی که همیشه در موردش حرف میزنیم رو بتونیم عمل کنیم
Post #624
90
نیم خط و عزّت ربوبیّت از اوج کبریا و عظمت با جان مستمند و دلِ دردمندِ آدم می‌گفت: من تو را از مشتی خاک ذلیل بیافرینم و به عزت از ملائکه مقرب برگزینم و تو را محسود و مسجود همه گردانم و حضرت کبریا را در معرض اعتراض آرم و عزازیل را از دوستیِ تو دشمن گیرم و پیش…
- ❤🔥 6
- ❤ 1
- 🙏 1
- 😍 1
- 🤝 1