سلام.
ممنونم از تمام افرادی که حالم رو پرسیدند و نگرانم بودند.

از قبلتر و خصوصا از ابتدای کشته شدن مهسای عزیز؛تحت فشار بودم؛با این وجود ادامه دادیم و سعی کردیم صدای دانشجوها و مردم باشیم.در این نقطه از زندگیم که درگیر مشکلات بزرگ و متعددی هستم من نمیتونم این فشار رو تحمل کنم؛من نمیتونم بیشتر از این هزینه بدم؛سالها برای هدفی تلاش کردم و نزدیک رسیدن بهش هستم؛این هزینه منجر به نابود شدن همه‌ی تلاشهام میشه.اگر میتونستم هیچوقت چنین تصمیمی نمیگرفتم و نمیدونید چقدر این تصمیم سخته برام؛هر روز چندین ساعت وقت گذاشتم به پای این کانال،خیلی هزینه دادم براش و خیلی دوسش داشتم.

بزرگترین دلیلی که این تصمیم رو میگیرم این هست که امروز رسانه‌های دیگری در دانشگاه هستند که صدای بچه‌ها باشند.این کانال برای شماست و شما بودید که باعث شدید ما بزرگ بشیم.من دیگه دانشجوی اینجا نیستم و در اولین فرصت که امکانش برام وجود داشته؛کانال رو به افراد مطمئنی که دانشجوی دانشگاه باشند انتقال میدهم.

همیشه و همه جا سعی کردم که کیفیت کانال درخور دانشجوهای شریف دانشگاه خواجه نصیر،شما مخاطبین عزیز و نام دانشگاه باشه؛امیدوارم موفق بوده باشم و‌ راضی بوده باشید.

من شرمندتونم.شرمنده‌ی همه افرادی که این چند وقت جونشون رو از دست دادند؛شرمنده علیرضا،شرمنده سروش،شرمنده آراد.شرمنده تمام اونهایی که تعلیق شدند و ما نتونستیم صداشون باشیم.شرمنده‌ی کیان و آرزوهاش.شرمنده‌ی محسن محمدپور و شرمنده‌ی آبان.امیدوارم درک کنید.