در مورد نگرانی ها و فرصت ها برای فعالیت در رشته الکترونیک:

برای نگران شدن نسبت به آینده کاری در الکترونیک نیازی نیست که خیلی به دنبال دلیل بگردیم. از گرانی و کمیاب شدن قطعات و ماژول ها و مواد اولیه گرفته تا بلاتکلیفی در کارها و رکود و کمبود بودجه، همه از عوامل بازدارنده ای هستند که ذکر آنها به عنوان عامل نگرانی به نوعی تکرار مکررات محسوب می شود. اما این همه قضیه نیست و این سکه روی دیگری هم می تواند داشته باشد. واقعیت آن است که ما در کشوری با جمعیت بیش از 80 میلیون نفر زندگی می کنیم و این جمعیت، مجموعه ای از نیازهای واقعی و غیر کاذب را دارند که این نیازها در هرصورت باید برآورده شوند و کارهای مرتبط با این نیازها بعد از مدتی چاره ای ندارند که از رکود خارج شوند و به هر قیمتی به فعالیت خود ادامه دهند. تا قبل از این سود بیشتر در واردات و دلالی بود و تولیدکننده های داخلی در برابر سود شیرین حاصل از واردات و رویکرد مافیاهای مختلف موجود در بازار که کمتر اجازه عرض اندام به تولیدکننده داخلی را می دهند، در بسیاری از موارد مجبور بودند دست ها را به علامت تسلیم بالا ببرند. اما در شرایطی که واردات محصولات ساخته شده بسیار سخت و گاهی ناممکن شده و قیمت تمام شده اجناس وارداتی هم به دلیل افت ارزش ریال بسیار بالا رفته، وجود این نیازهای جاری در کشور زمینه کار را برای افراد و مجموعه های توانمند و صاحب دانش و تجربه بالا فراهم می کند تا به شرط امکان تهیه قطعات و ماژول ها و مواد اولیه حتی به قیمت بالا، از این فرصت برای رشد خود و پاسخ دادن به نیازهای موجود و پر کردن جای خالی محصولات وارداتی استفاده کنند. بر این اساس جستجو برای یافتن نیازهایی که در برآورده کردن آنها توقف و مشکلی ایجاد شده و انجام آن از عهده ما بر می آید، در شرایط فعلی می تواند رویکردی هوشمندانه باشد.

@KnowledgePlus