فرض کنیم در شرایطی که منابع فارسی بسیار کمی در مورد یک مبحث علمی وجود دارد (یا اصلا وجود ندارد)، یک نفر زحمت کشیده و کتابی را برای آموزش آن تالیف کرده است. حال اگر این فعالیت حتی به اندازه سر سوزنی منجر به پیشرفت در آن مبحث علمی شود آیا بجای قدردانی برای این حرکت مثبت باید انواع و اقسام ایرادها را از او بگیریم؟ و یا ضمن تشکر بابت همین فعالیت، پیشنهادات خود را برای بهبود آن ارائه کنیم تا آن شخص برای ادامه مسیر و تکمیل کار خود و برطرف کردن کاستی های احتمالی تشویق شود؟ یکی از ویژگی های جهان سومی همین رفتارها است که اگر هیچ کاری نکنیم و هیچ فعالیت مثبتی را انجام ندهیم کسی کاری با ما ندارد. اما به محض اینکه شخصی بخواهد حرکتی رو به جلو را انجام دهد سیل ایرادگیری ها و انتقادات و عیب جویی است که به سمت او سرازیر می شود. از قدیم گفته اند که دیکته ننوشته غلط ندارد. افرادی را که اطلاعاتشان را در کنج پستوها نگه نمی دارند و برای رشد علمی جامعه تلاش می کنند با این حرکت ها پشیمان نکنیم.

* متن فوق درباره یکی از کتاب های منتشر شده در مورد میکروکنترلرها و حواشی مرتبط با آن نوشته شده است.

@KnowledgePlus